บทที่ 83 ต่อไปห้ามไปดูตัวอีก

กฤษณะจูบคนบนตักอย่างกระหาย เนิ่นนานกว่าจะถอนริมฝีปากออกมา ใบบัวยังคงตาปรีอฉ่ำเพราะความหวามที่เพิ่งได้รับ ริมฝีปากที่จิ้มลิ้มยามนี้เจ่อนิดๆ ในสายตาหนุ่มใหญ่มันช่างเย้ายวน มือหนาอาศัยตอนที่สติของเธอยังไม่กลับมาพรมจูบไปตามซอกคอ งับติ่งหูเบาๆเรียกเสียงครางเบาออกจากปากคนตัวเล็ก

"อื้อ อ๊า ละ ลุงกฤษณ์ขา"

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ