บทที่ 105 105. เอื้อมไม่ถึง

“ครับ หนูจะเข้าไปพักก่อนไหม”

“ก็ดีค่ะ” คำตอบของเธอสั้นกว่าปกติของในช่วงนี้เล็กน้อย มีนารู้ตัวและทิโมธีก็คงรู้เหมือนกัน แต่เขาไม่ถามต่อแล้วเพราะไม่อยากทำให้เธอต้องลำบากใจมากไปกว่านั้น

ชายหนุ่มเพียงเดินนำเข้าไปในบ้านพักอย่างเงียบ ๆ

ด้านในบ้านสะอาดและสวยกว่าที่คิด ห้องนั่งเล่นเปิดโล่งออกไปเห็นทะเล ม...