บทที่ 11 11. ค่อยว่ากัน

“อยู่ทานเบรคฟาสต์ด้วยกันก่อนสิครับ ผมสั่งให้พ่อบ้านทำเผื่อหนูด้วยที่นึง”

มือสวยที่กำลังเก็บข้าวของลงกระเป๋าชะงักค้าง เธอหันไปมองเขาที่สวมเพียงกางเกงผ้ากับเสื้อยืดสีขาวไร้ลวดลายแลดูแปลกตา ยืนพิงกรอบประตูห้องนอนมองกลับมา

มีนาแปลกใจอยู่เล็กน้อย เพราะเมื่อวานเขาก็ไม่ได้ชวนให้ทานข้าวเช้าด้วยกัน ส่วนหนึ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ