บทที่ 111 111. ไหวไหม

“พี่ทิม” แล้วในเวลาที่เธอต้องการขนาดนี้ จะไปปฏิเสธเขาอย่างไรได้

“ครับ”

“หนูไม่ไหวแล้วจริง ทำนะคะ จูบหนูที” มีนาร้องขอขณะที่น้ำตากำลังปริ่มขอบด้วยแรงอารมณ์ สิ้นคำพูดของเธอรอยยิ้มพึงพอใจก็ผุดขึ้นมาบนใบหน้าของชายหนุ่ม

ไม่นานทิโมธีก็ปล่อยขาเธอที่เกี่ยวขึ้นมาคล้องไว้ที่แขนลง แล้วดันส่วนนั้นเข้ามาตรงกล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ