บทที่ 19 19. ขอบคุณที่กล้าจะสอนหนู

“ขอบคุณที่แนะนำนะคะ” ได้ฟังอีกฝ่ายพูดจบรอยยิ้มของมีนาก็ยิ่งแย้มบาน มันกว้างกว่ายิ้มเสแสร้งของอีกฝ่ายเสียอีก กว้างจนเอวาเองยังมีสายตาสงสัยว่าเธอยิ้มอะไรอยู่กันแน่

“ยินดีค่ะ หวังว่าจะช่วยให้รู้ตัวได้เร็ว ๆ นะคะ”

ก็แหงล่ะสิ เอวาคงยังไม่รู้ว่าเขากับเธอคุยอะไรกัน

อีกฝ่ายไม่ได้รู้ว่าเราคุยเรื่องนั้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ