บทที่ 42 42. คิดไม่ซื่อ (?)

“อ้าว ตื่นแล้วเหรอหรานหราน”

ขณะที่ความเงียบน่าอึดอัดดำเนินไป จู่ ๆ คุณทิมที่หายไปคุยกับหมอตั้งนานก็เดินเข้ามาในห้องพร้อมกับอุ้มเด็กหญิงหน้าตาจิ้มลิ้มมาด้วย

เด็กน้อยดูง่วงงุนเต็มที จึงซบลงบนไหล่คุณลุงจนแก้มโย้

“เฮียฉี...ลูกหนูเป็นยังไงบ้างคะ” หรานหรานปล่อยมือเธอก่อนหันไปหาคนมาใหม่ ปากเอ่ยถามเขาเป็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ