บทที่ 45 45. งานสำคัญ (?)

มือกระชับแน่นขึ้นจนมีนาเผลอนิ่วหน้า แต่ไม่นานมือเล็กก็คลายแรงลง เปลี่ยนเป็นลูบเบา ๆ ที่หลังมือ

“คือว่าตั้งแต่ดรอปเรียนฉันก็ไม่ค่อยมีเพื่อนน่ะคะ พอเจอคุณมีนาที่ถูกชะตามาก ๆ ก็เลยอยากใช้เวลากับคุณ อย่าเพิ่งเบื่อฉันเลยนะคะ”

“อย่าพูดอย่างนั้นสิคะ ฉันจะไปเบื่อคุณได้ยังไง”

สุดท้ายแม้จะอึดอัดใจแค่ไหน แต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ