บทที่ 48 48. ผิดหวังเหมือนกัน

“...”

“ตอนนั้นที่ฉันส่งแหวนให้แล้วคุณดันจับที่หัวแหวน ฉันก็ว่าแปลก พอมาเจอคุณท้าตรวจรอยนิ้วมือ ฉันก็ได้เข้าใจว่าทุกมูฟเม้นท์มันเป็นแผนของคุณทั้งหมด”

หรานหรานที่ถูกรู้ทันเม้มปากแน่น แต่ก็ยังไม่ได้ยอมแพ้แต่อย่างใด ดวงตาแดงก่ำเบิกกว้าง มือขาวยกขึ้นมาขยุ้มอกเหมือนว่าเจ็บปวดกับคำกล่าวหานั้นเหลือเกิน

“...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ