บทที่ 5 5. พี่กินหนู หนูกินพี่
คุณทิโมธีกินมูมมามมาก
มากจริง ๆ
“อ๊ะ ตรงนั้นมัน อื้อ!”
ที่เขาบอกว่าเดี๋ยวก็รู้ ตอนนี้เธอรู้แบบแจ่มแจ้งเลยเชียวล่ะ ใครจะคิดกันว่าพี่ฝรั่งจะพูดจริงทุกอย่างจนมีนาถึงกับตาลอยคว้าง ร่างกายที่มีเพียงชั้นในตัวเดียวเปียกไปด้วยเหงื่อ
ทั้งร่างร้อนเหมือนโดนไฟเผา เพียงแต่เป็นไฟร่าน
“ตรงนี้ยังหอมเลย หนูไปทำอะไรมา” ว่าพลางปากก็ลงลื้นไปด้วยเหมือนไม่ได้ต้องการคำตอบอะไร และต่อให้ต้องการเธอก็ตอบไม่ไหวหรอก
คนอะไรหล่อรวยแล้วยังเก่ง
นี่ว่าจะไม่รักใครแล้วนะ อย่างานดีนักจะได้ไหม
กะหรี่ก็มีหัวใจเด้อ!
“มะ ไม่ได้ทำอะไรนี่คะ” แน่นอนว่ามีนาโกหก สารพัดสิ่งที่เอามาใช้บำรุงตัวทั้งนอกทั้งในยังนอนอยู่ในตู้ที่หอพักซึ่งแชร์กันอยู่กับสุดที่รัก จะไม่ทำอะไรได้ยังไงกัน
แต่ถ้าลูกค้าบอกว่าชอบก็ถือว่าประสบความสำเร็จ
“อื้ออ” เสียงครวญครางของหญิงสาวดังคลอไปกับเสียงสูดน้ำลายที่ดังขึ้นเป็นระยะ ผิวสีน้ำผึ้งนวลตาแวววาวยามต้องแสงไฟ ใบหน้าสวยเหยเกเพราะความเสียดเสียวที่เขามอบให้จนเอ่อล้น
ไม่ต้องแสดงเลยแม้แต่น้อย เพราะตอนนี้ความสุขที่ได้รับมันมากจนรับมือแทบไม่ไหว แค่ยืนให้ตรงยังยาก คุณทิโมธีใช้ปากเก่งมากจริง ๆ
เก่งแบบที่ขนาดเธอมีประสบการณ์มาบ้างยังไม่สามารถเทียบเขากับใครในอดีตได้เลย กระทั่งแฟนหนุ่มที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกันในอดีต คนที่เอากันแบบไม่ได้จ่ายเงินก็ยังเทียบไม่ได้
ส่วนลูกค้าด้วยกันหรือว่าผู้ชายที่รับเลี้ยงนั้นไม่ต้องพูดถึง บางทีก็ต้องครางเป็นกำลังใจจนเหนื่อย ใช้คำว่าต้องทนมีอะไรด้วยคงจะเหมาะสมกว่า
แต่กับผู้ชายคนนี้ เธอกลับต้องห้ามตัวเองไม่ให้เผลอกรี้ดไปเสียก่อน มันขนาดนั้น
“อ๊า แฮ่ก! ฮะ…พี่ทิม ฮือ อื้มมม” หยาดน้ำตาจากความสยิวร่วงเผาะลงที่แก้มเนียน มีนารู้สึกได้ว่าใบหน้าเห่อร้อนไปหมด ที่จริงก็ร้อนผ่าวไปหมดทั้งตัวราวกับเป็นไข้
เธอร้องลั่นทั้งยังสั่นไปทั้งร่าง แผ่นหลังบอบบางแอ่นโค้งเพราะความซาบซ่านที่ล้นอก มือเรียวจิกไหล่เสื้อของผู้ชายตรงหน้าอย่างลืมตัว สะโพกกลมกลึงถูกมือหนาล็อกเอาไว้ไม่ให้หนี
ก่อนที่คุณทิโมธีจะเปลี่ยนจากเลียเป็นแนบปากเอาไว้แล้วสั่นแรง ๆ ทำสลับกันอยู่อย่างนั้นกระทั่งหญิงสาวอายุน้อยเกร็งสั่น ร่างเพรียวบางเริ่มระสับกระส่ายดิ้นพล่าน
สติพรึงเพริศเพราะถูกเขาพามาส่งถึงปากประตูสวรรค์ พาดำดิ่งลงไปในห้วงราคะอย่างยากที่จะปีนกลับขึ้นมาได้ไหว
“อ๊า จะเสร็จ หนูจะเสร็จค่ะ อ๊ะ!” เธอร้องเสียงหลง ได้ยินแบบนั้นทิโมธีก็ยิ่งเร่งเครื่องมากขึ้นกว่าเดิม ราวห้าวินาทีมีนาก็ตัวกระตุกวาบ รู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าแล่นปราดไปจนทั่ว
ในหัวราวกับโดนเอาน้ำเย็นจัดราดจนชาหนึบ แสงสีขาวสว่างวาบในหัวกลบเอาความคิดให้เลือนเบลอ แข้งขาอ่อนแรงจนต้องเกาะเกี่ยวบ่าของคุณทิโมธีเอาไว้แน่น
“แฮ่ก!” เธอหอบหนัก หัวใจกระเด้งกระดอนสูบฉีดเลือดอย่างแข็งขันราวกับไปวิ่งมาสักร้อยกิโลเมตร ทั้งที่เรื่องจริงเธอยังเข้าไปในห้องของเขาไม่ถึงก้าวเลยด้วยซ้ำ
โดนเขาจับกินอยู่หน้าประตูห้องนี่
ไปหิวมาจากไหนพ่อคุณเอ๊ย!
“ไหวไหม” เขาถามยิ้ม ๆ ขณะที่ยกขาเธอออกจากบ่า แล้วยันกายลุกขึ้นมาหิ้วร่างสะโอดสะองที่กำลังจะทรุดลงไปกองบนพื้น
“วะ ไหวค่ะ”
ด้านมีนา เมื่อมีเขาพยุงเธอก็เกาะร่างสูงใหญ่เอาไว้เต็มที่ ช้อนตาอ้อนไปอีกหนึ่งทีเผื่อว่าลูกค้าจะเมตตาให้บ้าง ศรีจะเป็นลมค่ะคุณแมร่ เพิ่งเจอกันก็โดนเขาเล่นเสียขาสั่น
“แน่ใจ? อยากพักไหมครับ”
“ไม่ต้องพักหรอกค่ะ” แต่ถึงจะสั่นสะท้านไปทั้งกายแค่ไหนทว่าศักดิ์ศรีสำคัญกว่า เธอเห็นแววตาผู้ชนะของเขาแล้วอดหมั่นไส้ไม่ได้ จึงแข็งใจพาเขาเดินลึกเข้าไปด้านในบ้าง
“หนูเข้าห้องนอนของพี่ทิมได้ใช่ไหมคะ”
“ได้สิครับ”
ได้ยินคำอนุญาตเธอก็ไม่หยุดเท้า แต่พาเขาไปหยุดที่เตียงนอนขนาดคิงไซต์ เครื่องนอนสุดจะหรูหราหมาเห่า มือเล็กจับให้ชายหนุ่มมายืนฝั่งเตียงส่วนตัวเองยืนฝั่งตรงข้าม
เธอรวบผมด้วยยางที่ข้อมือ ก่อนจะย่อเข่าลงแบบเดียวกันกับที่เขาทำที่หน้าประตู
ดวงตาคมหวานช้อนขึ้นมาสบกันอย่างเย้ายวนขณะที่ลงมือปลดเข็มขัดหนังราคาแพง ท่าทางการนั่งทับส้นจนเห็นบั้นท้ายลูกพีชกลมกลึงชัดเจนนั้น พาให้ลำคอของทิโมธีแห้งผาก
เขาชอบผู้หญิงก้นสวย
และบั้นท้ายของเธอก็สวยมากจริง ๆ แอบมองที่บาร์ตอนเธอเดินไปเข้าห้องน้ำว่าสวยแล้ว มาเจอมุมกดแบบนี้กลับสวยยิ่งกว่าเดิมไปอีก
“พี่กินหนูแล้ว งั้นหนูขอกินพี่บ้างนะคะ” หญิงสาวว่าพลางยิ้มหวาน มือสวยค่อย ๆ รูดซิปกางเกงลงจนสุดโดยมีอันเดอร์แวร์เป็นปราการถัดไป
และทันทีที่เธอดึงชั้นในลง ท่อนเนื้อยาวใหญ่สีอ่อนหัวอมชมพูก็เด้งผึงออกมาสัมผัสอากาศภายนอก ขนาดของเขาไม่ต่างจากที่เธอเดาเอาไว้มากนัก
หมายถึง…ใหญ่เหมือนที่จินตนาการเอาไว้เลย
แก่นกายความยาวเจ็ดนิ้ว เส้นรอบวงน่าจะประมาณ 56 หรือไม่ก็ 58 มม.ตามประสาลูกครึ่ง แค่หน้าของเขาก็รู้แล้วว่าได้เชื้อคนขาวมาเยอะ
แล้วก็เยอะจริง ๆ ดังที่ว่า
เยอะแบบเต็มไม้เต็มมืออย่างที่อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย
เชื่อกุ๊บกิ๊บแล้วว่าคนอย่างอีมีนามันฆ่าไม่ตายจริง ๆ ฆ่าไม่ตายแต่อาจตายเพราะโดนเยเย่มารูโกะค่ะ ผู้ชายน่ากินเกิน
“เอาสิ กินให้หมดนะ” เขาว่าพลางรูดทั้งกางเกงและชั้นในแล้วเตะไปอีกทาง กายสูงนั่งลงบนขอบเตียง ขาแข็งแรงอ้าออกให้หญิงสาวแทรกตัวเข้าไปนั่งใกล้ชิด
