บทที่ 61 61. ปากพล่อย

“พอแล้วทั้งสองคน” สุดท้ายก็เป็นทิโมธีที่ทนฟังต่อไปไม่ไหว เขาที่เป็นคนกลางจึงเคลื่อนตัวเข้าไปแทรกระหว่างผู้หญิงสองคนที่ประจันหน้า มือหนาจับมือมีนาเอาไว้แน่นไม่ให้เธอดึงออก

“น้องมีน ต้องทำอะไรอีกไหมครับ เรากลับได้หรือยัง”

“ที่จริงกลับได้แล้วค่ะ รอทางตำรวจติดต่อกลับมา”

“งั้นก็กลับกับพี่”

“รถหนูล่ะค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ