บทที่ 88 88. ไม่ให้อภัย

“อึก! ฮือออ”

ซินหรานร้องไห้หนักด้วยความกลัว พี่เลี้ยงอย่างพอลล่าเองก็ได้แต่ยืนหน้าซีด มือปิดปากตัวเองเพราะทำอะไรไม่ถูก

บอดี้การ์ดทุกคนกระจายตัวล้อมไว้ในระยะห่าง ๆ แต่ไม่มีใครกล้าลงมือทำอะไรเพราะคมมีดอยู่ใกล้ลำคอเด็กเกินไป ทุกคนห่วงความปลอดภัยของซินหราน

คนเดียวที่ไม่ห่วงคือแม่แท้ ๆ ที่จิตใจบิดเบี้...