บทที่ 10 ร้อยเล่มเกวียน

แทนคุณรู้สึกว่าไอ้โรคกระเพาะที่เป็นอยู่นี่ เขาอยากให้มันกำเริบถี่ๆ เพราะเวลานี้เขามีคนคอยดูแลแล้ว แถมยังดูแลดีมากจนเขาแทบไม่ต้องกระดิกตัวไปไหน หรือหยิบจับอะไรเลย หากมีพยาบาลสาวหน้าหวานมาคอยป้อนข้าว ป้อนยาอย่างนี้ ต่อให้กระเพาะเป็นรูเขาจะไม่ปริปากร้องโอดโอยเลยสักคำ

หลังจากเก็บจานชาม จัดการล้างทำความ...