บทที่ 20 คลั่งไคล้

“หอมจัง” มือหนาโอบเข้าที่เอวบางของร่างเล็กที่เดินออกมาจากห้องน้ำ แล้วดึงลำตัวให้เข้ามาแนบชิดกับตัวเองทันที มีกลิ่นหอมอ่อนๆ จางๆ โชยมากระทบจมูก จนอดใจไม่ไหว หอมแก้มเนียนสลับไปมาทั้งสองข้างพัลวัน

“คุณแทนคุณพอแล้วค่ะ” มิวยกมือขึ้นมาดันอกแกร่ง แต่แขนแข็งแรงก็ยังคงกอดกระชับเข้าที่เอว และไม่มีทีท่าว่าจะยอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ