บทที่ 10 บทที่ 9 อดทนให้ถึงที่สุด

หญิงสาวเดินออกมาจากห้องทำงานของท่านรองประธาน ก็เดินตรงไปยังห้องเตรียมของว่าง และเมื่อมาถึงเธอก็ทำการกรีดร้องออกมาไม่เต็มเสียง กำมือทั้งสองข้างแน่นด้วยความแค้น พยายามสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ และบอกตัวเองให้อดทน

"อดทนไว้นะลิษา เธอต้องอดทนไว้"

หญิงสาวสดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะทำการชงกาแฟใหม่ ซึ่งคราวนี...