บทที่ 59 Special XI

ช่วงเย็น

แสงแดดสีส้มสะท้อนผิวน้ำทะเลอย่างสวยงาม

ลิษาเดินเท้าเปล่าบนทรายขาว จับมือหมอวินท์เอาไว้แน่น

ลมทะเลพัดผมเธอปลิวเบา ๆ

"บรรยากาศดีมากเลยค่ะ"

เธอยิ้มกว้าง

หมอวินท์มองเธอไม่วางตา

"หนูชอบ พี่ก็ดีใจ"

"ชอบมากเลยค่ะ"

ลิษาบีบมือเขาเบา ๆ

"รู้สึกเหมือนได้พักจริง ๆ"

หมอวินท์ขยับเข้าไปใกล้ ก่อนจะโอบไหล่เธ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ