บทที่ 63 Special XV

เช้าวันถัดมา

บ้านเงียบผิดปกติ

ลิษาลืมตาขึ้นช้า ๆ

ก่อนจะหันไปมองข้าง ๆ

หมอวินท์ยังนอนอยู่ แขนกอดเธอไว้แน่นเหมือนเดิม

เธอยิ้มเบา ๆ

แล้วค่อย ๆ ขยับตัว

"จะไปไหนคะ"

เสียงงัวเงียถามทันที

"ตื่นแล้วค่ะ"

"ยังไม่ให้ตื่น"

เขากอดแน่นขึ้นอีก

ลิษาหัวเราะเบา ๆ

"วันนี้ลูกไปโรงเรียนแล้วนะคะ"

"งั้นยิ่งไม่ต้องรีบ"

เธอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ