บทที่ 6 เด็กเลี้ยงแสนรักของมาเฟีย EP6
กระดุมเม็ดแล้วเม็ดเล่าถูกปลดออกอย่างเชื่องช้าแต่ไร้ซึ่งการหยุดชะงัก ผิวขาวเนียนละเอียดดุจหิมะค่อยๆ ปรากฏสู่สายตาของมาเฟียหนุ่ม ชุดนอนตัวสวยเลื่อนหลุดจากลาดไหล่บอบบางลงไปกองกับพื้นพรม เหลือเพียงชุดชั้นในลูกไม้สีดำสนิทที่ตัดกับผิวขาวจัดจนดูเย้ายวนอย่างร้ายกาจ ปลายฟ้ายืนตัวตรง แขนทั้งสองข้างทิ้งลงข้างลำตัว เธอไม่ได้ยกมือขึ้นปกปิดเรือนร่างของตัวเองตามสัญชาตญาณความเขินอาย แต่กลับเลือกที่จะเผชิญหน้ากับสายตาคุกคามของเขาด้วยความหยิ่งทะนงที่เหลืออยู่
“พอใจหรือยังคะ” เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่พยายามบังคับให้ราบเรียบที่สุด แม้ในใจจะรู้สึกเหมือนกำลังถูกจับแก้ผ้ากลางจัตุรัสเมืองก็ตาม
แววตาดื้อรั้นที่ไม่ยอมศิโรราบนั้นกระตุกอารมณ์ดิบเถื่อนในตัวคีรินทร์อย่างรุนแรง ความตั้งใจแรกที่จะแค่ข่มขู่และสั่งสอนให้เธอรู้สถานะของตัวเองถูกโยนทิ้งไปในชั่วพริบตา ชายหนุ่มก้าวประชิดตัวหญิงสาวอย่างรวดเร็ว มือหนาคว้าเอวคอดกิ่วแล้วรั้งร่างบอบบางให้เข้ามาแนบชิดกับลำตัวของเขาจนไม่มีช่องว่างให้อากาศลอดผ่าน
ปลายฟ้าเบิกตากว้างด้วยความตกใจ มือบางยกขึ้นดันแผงอกแกร่งไว้โดยอัตโนมัติ แต่แรงของเธอหรือจะสู้แรงของมัจจุราชได้ คีรินทร์โน้มใบหน้าลงมาซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่น ปลายจมูกโด่งกดซับลงบนผิวเนื้ออ่อนนุ่มพร้อมกับสูดดมกลิ่นหอมประจำตัวของเธออย่างจาบจ้วง กลิ่นแป้งเด็กอ่อนๆ ผสมกับกลิ่นสบู่ของทางคฤหาสน์สร้างแรงดึงดูดบางอย่างที่ทำให้เขารู้สึกมัวเมาอย่างประหลาด
“ยังห่างไกลจากคำว่าพอใจมากนักสาวน้อย” เขากระซิบชิดใบหู เสียงทุ้มแหบพร่าเต็มไปด้วยแรงปรารถนาที่ถูกจุดประกายขึ้น “นี่มันเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น”
ริมฝีปากหยักลึกประทับรอยจูบลงบนลาดไหล่เนียน ก่อนจะขบเม้มเบาๆ จนเกิดรอยรักสีจาง ปลายฟ้าสะดุ้งเฮือก ร่างกายของเธอสั่นสะท้านไปกับการรุกรานที่จาบจ้วงและไม่คุ้นเคย ความรู้สึกหวาดกลัวผสมปนเปกับความซาบซ่านแปลกประหลาดที่แล่นปราดไปทั่วทั้งร่างกาย หญิงสาวพยายามเบี่ยงหน้าหลบสัมผัสร้อนแรงนั้น แต่คีรินทร์กลับใช้มืออีกข้างเชยคางเธอขึ้นมาแล้วบดขยี้ริมฝีปากลงบนเรียวปากบางอย่างดุดัน
มันไม่ใช่จูบที่อ่อนโยนหรือแฝงไปด้วยความรัก แต่มันคือการเรียกร้อง เรียกร้องสิทธิ์ขาดในการครอบครองและตอกย้ำสถานะความเป็นเจ้าของ คีรินทร์สอดแทรกปลายลิ้นร้อนเข้าไปกวาดต้อนความหวานล้ำภายในโพรงปากเล็กอย่างเอาแต่ใจ เขาดูดดึงเรียวปากของเธออย่างหนักหน่วงจนปลายฟ้ารู้สึกเจ็บและได้กลิ่นคาวเลือดจางๆ หญิงสาวพยายามใช้มือทุบตีแผงอกแกร่งเพื่อให้เขาปล่อย แต่เขากลับรวบข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียวแล้วดันร่างของเธอให้ถอยร่นไปจนแผ่นหลังชิดกับผนังห้องเย็นเฉียบ
ลมหายใจของปลายฟ้าขาดห้วง ร่างกายอ่อนระทวยจนแทบจะทรุดลงไปกองกับพื้นหากไม่มีท่อนแขนแกร่งของเขารั้งเอวไว้ คีรินทร์ถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง เขาจ้องมองใบหน้าหวานที่แดงก่ำและดวงตาที่ฉ่ำปรือไปด้วยหยาดน้ำตาของความอัดอั้น ริมฝีปากบางบวมเจ่อจากการกระทำอันป่าเถื่อนของเขา
“จำสัมผัสนี้เอาไว้” คีรินทร์เอ่ยเสียงพร่า มือหนายกขึ้นเกลี่ยหยาดน้ำตาที่หางตาของเธออย่างแผ่วเบา ซึ่งเป็นสัมผัสที่ขัดแย้งกับการกระทำอันรุนแรงเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง “ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ร่างกายนี้เป็นของฉัน ทุกความรู้สึกของเธอต้องเกิดขึ้นเพราะฉัน และเธอไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธความต้องการของฉัน”
ปลายฟ้าหอบหายใจถี่กระชั้น เธอมองลึกเข้าไปในดวงตาของมัจจุราชตรงหน้า ความเจ็บปวดจากการถูกย่ำยีศักดิ์ศรีปะทุขึ้นในอก แต่เธอกลับไม่ยอมให้มันทำลายความเข้มแข็งของเธอ หญิงสาวเชิดหน้าขึ้น เผชิญหน้ากับความโหดร้ายด้วยความเย่อหยิ่งที่เขามองหา
“ฉันทราบดีค่ะคุณคีรินทร์” เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่พยายามควบคุมไม่ให้สั่น แม้ลมหายใจจะยังคงติดขัด “คุณซื้อร่างกายของฉันไปแล้ว คุณมีสิทธิ์จะทำอะไรกับมันก็ได้ แต่คุณไม่มีวันได้ครอบครองหัวใจและความคิดของฉัน นี่คือสิ่งเดียวที่ฉันจะไม่มีวันยอมยกให้คุณ”
คีรินทร์ชะงักไปชั่ววินาที คำพูดที่ท้าทายและเต็มไปด้วยความหยิ่งทะนงนั้นเหมือนน้ำมันที่ราดลงบนกองไฟ เขามองเห็นประกายเพลิงที่ลุกโชนอยู่ในดวงตากลมโตคู่นั้น มันไม่ใช่ประกายไฟของความโกรธแค้น แต่มันคือเปลวไฟของการต่อสู้ที่ไม่ยอมจำนน ผู้หญิงคนนี้กำลังท้าทายอำนาจของเขา กำลังบอกว่าแม้เขาจะขังเธอไว้ในกรงทองและย่ำยีร่างกายเธอมากแค่ไหน เธอก็จะยังคงเป็นนางพญาที่ไม่มีวันคุกเข่าให้เขาจากใจจริง
รอยยิ้มร้ายกาจกระตุกขึ้นบนมุมปากของมาเฟียหนุ่ม เขาไม่ได้รู้สึกโกรธเคืองกับคำท้าทายนั้น ตรงกันข้าม เขากลับรู้สึกตื่นเต้นและกระหายที่จะเอาชนะอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
“น่าสนใจดีนี่” เขาก้มลงกระซิบชิดริมฝีปากของเธออีกครั้ง ลมหายใจร้อนระอุเป่ารดจนปลายฟ้าต้องหลับตาลง “เรามาดูกันว่าหัวใจที่เธอหวงแหนนักหนา มันจะทนการบดขยี้จากฉันได้นานแค่ไหน ฉันจะทำให้เธอต้องเป็นฝ่ายคุกเข่าอ้อนวอนขอความรักจากฉัน ปลายฟ้า”
สิ้นคำประกาศิต คีรินทร์ก็ช้อนร่างบอบบางขึ้นอุ้มแนบอกอย่างง่ายดาย ปลายฟ้าเผลอหวีดร้องออกมาเบาๆ ด้วยความตกใจและรีบคว้าบ่ากว้างไว้แน่นเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว ชายหนุ่มก้าวเดินตรงไปยังเตียงคิงไซส์กลางห้อง เขาโยนร่างของเธอลงบนฟูกหนานุ่มอย่างไม่ออมแรง ก่อนจะตามลงมาทาบทับและกักขังเธอไว้ใต้ร่างของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ
ค่ำคืนนี้เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น บทเรียนแรกของการเป็นเด็กเลี้ยงมาเฟียกำลังจะถูกสลักลึกลงไปในทุกอณูความรู้สึกของปลายฟ้า มันคือสงครามจิตวิทยาที่ผสมผสานกับเพลิงปรารถนาอันร้อนแรง สงครามที่คีรินทร์ตั้งใจจะใช้ร่างกายของเขาหลอมละลายกำแพงน้ำแข็งในใจของเธอ และเป็นสงครามที่ปลายฟ้าจะต้องใช้ความเข้มแข็งทั้งหมดที่มีเพื่อปกป้องเศษเสี้ยววิญญาณสุดท้ายของตัวเองไม่ให้ถูกมัจจุราชตนนี้กลืนกินไปจนหมดสิ้น
