บทที่ 1 ปฐมบท

เสียงเพลงบีทต่ำๆ กระทบผนังเหมือนหัวใจเต้นสลับกัน ประกอบกับเสียงน้ำแข็งกระทบแก้วในร้านดริ๊งย่านหรูแถบสุขุมวิท ไฟสลัวสีน้ำเงินไล้ไปบนหน้าของผู้หญิงหน้าตาสะสวยรูปลักษณ์เซ็กซี่ด้วยชุดวาบหวิวหลายต่อหลายคนที่กำลังส่งรอยยิ้มพิฆาตให้กับลูกค้าอย่างมีชั้นเชิง

ผับ Scarlet ที่ขึ้นชื่อเรื่องสวรรค์ของพวกนักดริ๊งอยู่ที่นี่เเล้ว

มาริณนั่งไขว่ห้างบนโซฟาหนังตัวโปรด เส้นผมสีบลอนด์ทองของเธอนั้นยาวสยายเเละถูกดัดลอนเด้งอย่างสวยงาม หน้าอกอวบอิ่มซ่อนอยู่ภายใต้ชุดเกาะอกรัดรูปสีเเดงสด โดดเด่นด้วยรูปลักษณ์ที่สวยเเซ่บซาบซ่านจนไม่ว่าผู้ชายคนไหนต้องเหลียวมองจนเเทบหงายหลัง ริมฝีปากอวบอิ่ม เเละดวงตาที่ราวกับเเม่เสือสาวนั้นสะกดผู้คนได้อยู่เสมอ แก้วไวน์ในมือยังไม่ได้ถูกยกขึ้นมาจิบ เธอแค่ถือมันเอาไว้เเล้วควงมันไปมา เพราะมันช่วยเสริมภาพลักษณ์ของ ‘ตัวท็อป’ ได้ดีกว่าการยกดื่มจริงๆ

เด็กดริ๊งตัวท็อปของร้าน อย่างน้อยฉายานี้ก็ไม่ได้มาเพราะโชคช่วย มาริณทำงานในวงสังคมนี้มาหลายปี เพราะความสวยของเธอนั้นมีระดับ เธอโดดเด่น เธอขายภาพลักษณ์ ความฝัน และประสบการณ์ที่โชกโชน รู้ความถูกต้องของลูกค้าหลายคนที่เลือกว่าควรจะใช้ลุคไหนให้เขาประทับใจ ไม่ว่าจะสวยเด็ด เซ็กซี่จนใจสั่น หรืออ่อนหวานจนใจระทวย

นอกจากหน้าตา สัดส่วน เเละลุคภายนอกที่เเทบเกินสิบเเต้ม มาริณเป็นที่นิยมจนลูกค้าเเย่งกันซื้อดริ๊งให้เธอ วันนี้ก็เช่นกัน ไวน์เเก้วนี้เป็นดริ๊งพิเศษ คนพร้อมจองตัวเธอมากมายหากเเต่มาริณยังปฏิเสธจะรับงานในคืนนี้ เนื่องจากไม่อยากลดตัวไปเเย่งเเขกของเด็กดริ๊งหน้าใหม่ให้พวกเธอใจฝ่อ

เดี๋ยวมาม่าซังจะดุเอาว่าเธอรังเเกสาวๆ เธอเองก็มีเเก้วในมือไว้พอจิบเบาๆ ในค่ำคืนนี้ก็พอ

"มาริณ ลูกค้าวีไอพีเข้ามาใหม่ เขาขอเลือกนั่งโต๊ะเอง"

คำบอกเล่าจากมาม่าซัง หรือ เจ๊เเก้วทำให้เธอเลิกคิ้วเล็กน้อย เนื่องจากลูกค้าวีไอพีในค่ำคืนนี้ไม่ได้เยอะมาก เนื่องจากต้องกระเป๋าหนักพอสมควร เเละส่วนหนึ่งเพราะคืนนี้เธอไม่รับดื่มด้วยล่ะนะ ก่อนที่ใบหน้างดงามจะเบือนหน้ามองไปทางประตูทางเข้า

และชายคนนั้นก็ปรากฏตัวขึ้น หรืออีกนัยหนึ่งก็คือ ‘ลูกค้าในค่ำคืนนี้’ ของเธอ เเค่เเวบเดียวมาริณก็หมายตาเขาไว้เเล้ว

ผู้ชายคนนั้นเดินล้วงกระเป๋ากางเกงเข้ามาในร้านอย่างโดดเด่น เสื้อเชิ้ตสีดำพับแขน เผยเส้นเลือดบนท่อนเเขนเเกร่งกับนาฬิกาแบรนด์ดัง ลุคภายนอกดูเซ็กซี่เเละคมคาย เส้นผมสีน้ำตาลเข้มนั่นขับผิวให้ดูสว่าง ใบหน้าหล่อจัดจนเหมือนดาราไต้หวัน หากถึงหน้าตาจะออกหวานเล็กน้อย เเต่ร่างกายนี่สิ กำยำล่ำบึกยังกับบอร์ดี้มาเวล

ดวงตาเรียวรีราวกับจิ้งจอกของเขากวาดสายตาไปรอบๆ ร้านเพื่อสเเกนผู้หญิงทุกคนว่าใครเด็ดที่สุดในร้านนี้ เเต่เเค่เพียงเสี้ยววินาทีสายตาที่สเเกนคนสวยได้อย่างว่องไวของเขาก็มาหยุดอยู่ที่เธอ

เวธัสฉีกยิ้มคมคาย เขาประเมินมาริณอย่างรวดเร็ว ทั้งทรวดทรงองค์เอว หน้าตา เเละบุคลิกภายนอก ถือว่าเหมาะจะเป็นคู่ควงให้เขาในค่ำคืนนี้เป็นอย่างมาก

พี่เลือกหนู

เขานั่งลงที่โซฟาตัวลึกสุดในมุมร้าน ไม่พูดอะไรกับเด็กคนไหน มองแก้วเหล้าที่เพิ่งถูกเสิร์ฟอย่างเรียบเฉย เเต่เเววตาร้อนเเรงนั่นกลับเบนขึ้นมาสบตาเธอในไม่กี่วินาที เปิดเผยความกะลิ้มกะเหลี่ยเเละอ่อยเหยื่อเเบบสุดเเรงต้าน

มาริณหยิบไวน์ขึ้นจิบในที่สุด ยอมรับว่าเขาฮอตปรอทเเตกจนเกิดคอเเห้งขึ้นมาเสียเฉยๆ

“คนเเบบนี้ สเป็คริณเลย” เธอกระซิบกับตัวเอง รอยยิ้มหวานเหลือร้ายถูกยกขึ้นตรงมุมปาก

มองจนเเทบจะกลืนกินขนาดนั้น เขาน่าจะจองตัวเธอเเน่นอน มาริณค่อนข้างมั่นใจในความสวยเเละสกิลความเซ็กซี่ของเธออยู่พอสมควร เเละท่าทางว่าคืนนี้คงได้ ‘รับงาน’ ตามที่ใจหวัง

มั่นใจเเม้กระทั่งว่าจะสามารถสยบผู้ชายสุดเเบดเเละร้อนเเรงคนนี้ได้อยู่หมัด

และเหมือนโชคชะตาจงใจสบกัน เจ้เเก้วเดินเข้ามาอีกครั้งพร้อมคำพูดที่ทำให้เธอยกหางคิ้วขึ้นสูง

“เขาเลือกเเก มาริณ เห็นบอกไม่รับงานวันนี้ เเต่คนนี้วีไอพีนะ กระเป๋าหนัก”

“ริณเพิ่งเห็นเขาเลยนะคะเจ้” เธอทำทีหัวเราะ จริงๆ ตัวซีเคร็ทขนาดนี้ถึงเป็นเธอก็คงไม่ปล่อยไปง่ายๆ

“คุณเวธัสเขาไม่ได้เป็นขาประจำที่นี่ ช่วงเขามาเเกก็ไม่อยู่”

“งั้นเดี๋ยวคืนนี้ริณรับเขาเองค่ะ”

เวธัสเงยหน้าขึ้นพอดีกับที่มาริณช้อนสายตาหวานหยดขึ้นสบตาเขาอย่างมีนัยยะหลังจากตอบตกลงดีล ชายหนุ่มยกเเก้วเหล้าขึ้นประหนึ่งว่าเป็นการต้อนรับเธอสำหรับราตรีที่เขาจะเป็นเจ้าของค่ำคืนนี้ ในขณะที่สะโพกอวบค่อยๆ ยกตัวออกจากเก้าอี้หน้าเคาน์เตอร์บาร์ พลางจิกส้นสูงเดินตรงไปหาเขาอย่างมั่นใจ

โลกไม่ได้หยุดหมุน… แต่เกมกำลังเริ่ม ON!

เสียงส้นสูงกระทบพื้นไม้ดังเป็นจังหวะเพราะมาริณนั้นเต็มไปด้วยความเซ็กซี่เเละมั่นใจในตัวเอง เเละเเน่นอนว่าเวธัสชื่นชอบความมั่นใจนั่นของเธอเป็นอย่างมาก ผู้หญิงที่มีความมั่นใจในตัวเองจะส่งทุกอย่างจนสะดุดตาเเละโดดเด่น เขากระตุกยิ้มมองทุกท่วงท่าของสาวนั่งดริ๊งที่ค่อยๆ ก้าวขามาอย่างตั้งใจ เสียงเพลงในร้านเหมือนเบาลงเพียงชั่วขณะ ไม่ใช่เพราะดีเจปรับระดับเสียงลงเเต่อย่างใด

แต่เพราะเขากำลังมองเธอด้วยสายตาเจ้าชู้เเพรวพราว

ในขณะที่เธอก็กำลังเดินตรงเข้าไปหาเขาเเบบพร้อมยั่วสุดพิกัด

มาริณทรุดตัวนั่งลงข้างเวธัสอย่างนุ่มนวล กลิ่นน้ำหอมบนร่างกายของเธอแตะจมูกเขาเป็นอย่างแรก หน้าอกอวบที่เบียดชิดกันอย่างสวยงามที่ถูกซุกซ่อนไว้อย่างน่าเสียดายเป็นอย่างที่สอง เเละเวธัสรู้ในทันทีว่านี่คือเนื้อนมเเบบเต็มเต้าเเบบของเเท้เเม่ให้มา โดยที่เธอไม่ได้ศัลยกรรมหน้าอกเเต่อย่างใด แล้วอย่างที่สามที่ตามมาก็คือรอยยิ้มหวานบาดใจ

รอยยิ้มที่มั่นใจว่าถ้าใครได้เห็นเป็นต้องละลาย เเต่ไม่ใช่กับเขา

“พี่ดูเหมือนคนขี้เบื่อนะคะ” เสียงของเธอนุ่มหวาน เย้ายวน ไม่ถามชื่อ ไม่ถามอายุ ไม่ถามจุดประสงค์ที่มาที่นี่ ดูเหมือนว่าเธอจะรู้ว่าเขาเป็นผู้ชายประเภทไหน

เวธัสหรี่ตาลงเล็กน้อย ยกแก้วขึ้นจิบ เหล้าสีอำพันไหลผ่านลำคอแกร่ง ก่อนเขาจะเอนตัวมาทางเธอจนกลิ่นกายผู้ชายฟุ้งเต็มปลายจมูก มาริณฉีกยิ้มหวาน พอๆ กับใบหน้าหล่อเหลาที่เอียงมากระซิบข้างหูของเธออย่างหยอกเย้า

“ส่วนหนูก็ดูเหมือนคนที่กำลังจะทำให้พี่เลิกเบื่อในคืนนี้นะครับ” เสียงทุ้มต่ำแต่ฟังชัดทุกถ้อยคำจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนๆ ที่รดข้างกกหู หญิงสาวไม่ได้ผงะหรือเขินอาย เพราะนี้คืออาชีพของเธอ มาริณหันมาสบตาเขา รอยยิ้มหวานยังคงประดับอยู่บนใบหน้า พร้อมๆ กับดวงตาคมเฉี่ยวที่ช้อนตามองริมฝีปากของอีกฝ่าย

“หวังว่าริณจะทำให้พี่สนุกได้อีกหน่อยนะ” หญิงสาวเอนใบหน้าไปจุมพิตที่เเก้มสาก อาการถึงเนื้อถึงตัวเเบบไม่มีความอายนั้นซาบซ่านในใจของเวธัส เขากัดริมฝีปากตนเอง รู้สึกร้อนรุ่มไปทั่วร่างเมื่อโดนยั่ว เเต่เเน่นอนว่านี่ไม่ใช่ครั้งเเรกที่เขามาเที่ยวกลางคืนอยู่เเล้ว

เเละเขาก็กำลังเดือดจัดได้ที่ เพราะมาริณนั้นยั่วเย้าได้ใจ

“ไม่คิดเลยว่าจะมีคนสวยขนาดนี้อยู่บนโลก” คำหวานหยอดตามลงมา ริมฝีปากหยักไม่รอช้าเอนไปจูบเบาๆ ที่กรอบหูสาวนั่งดริ๊งคนสวย สำหรับเขา ‘เด็กนั่งดริ๊ง’ ก็เป็นได้เเค่ที่ระบายความใคร่เท่านั้น เวธัสต้องการมาปลดปล่อย เเละมาริณเป็นเพียงหนึ่งในสีสันของค่ำคืนนี้ คำหวานป้อยอพวกนี้ล้วนเป็นการล่อลวงให้เธอติดกับ “ทั้งหน้า ทั้งหุ่น สเป็คพี่ทั้งหมดเลย”

“เเล้วพี่ไม่คิดจะดื่มกับริณก่อนเลยเหรอคะ” คนสวยหัวเราะเสียงหวาน เเต่ในใจเผลอสบถด่าว่าไอ้หน้าหล่อนี่มันอดอยากปากเเห้งมาจากไหน มาถึงไม่ทันได้หย่อนก้นรินเหล้า เเค่หอมเเก้มทีนึงก็เครื่องติดซะเเล้ว

“เอาสิครับ เหล้าพี่หมดเเก้วพอดี” เวธัสวางแก้วเปล่าลงบนโต๊ะกระจก เเน่นอนว่าเเก้วนั้นเกลี้ยงเปล่าไม่เหลือน้ำสีอำพันอยู่จริง ก่อนเบนสายตากลับมาที่เธออีกครั้ง

มาริณยิ้มหวาน แล้วดีดนิ้วเรียกบาร์เทนเดอร์ทันที

“ไวน์ขาวอีกแก้วนะคะพี่ทิศ ส่วนพี่สุดหล่อให้เหมือนเดิมเลยไหมคะ?” เธอไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้ที่เขามาเขาสั่งเเบบไหน เอาเป็นว่าถามไปตามมารยาทก่อนเเล้วกัน

“แล้วแต่หนูเลยค่ะ” เขาตอบกลับอย่างตามใจโดยไม่ละสายตาจากเนินอกอวบของเธอ ในทุกท่วงท่าที่มาริณขยับ มันช่างดึงดูดสายตาจนน่ามองไปหมด เขามองมันอย่างจงใจและไม่คิดจะปิดบังเลยแม้แต่น้อย

อกน่าจะ 42 ได้มั้ง หรือไม่ก็ 43 ดูเนื้อนมที่ล้นทะลักนั่นสิ ผิวเธอเนียนขาวจนเขาเเทบอยากหอมไปทุกส่วน เเค่เห็นหน้ามาริณเขาก็นึกถึงเธอตอนนอนครางยั่วอยู่บนเตียงซะเเล้ว

เวธัสไม่ใช่คนหื่นกามเเบบโจ่งเเจ้ง หากเเต่เพราะเขาไม่จำเป็นต้องวางตัวดีนักเมื่ออยู่ต่อหน้าเด็กนั่งดริ๊ง คนพวกนี้รู้ดีว่าควรปรนนิบัติลูกค้าเเบบไหนเเละจะต้องเจออะไร เเน่นอนว่ามันคืออาชีพเเละพวกเธอก็ต้องยอมรับมัน อีกอย่างผู้หญิงคนนี้มองปราดเดียวก็รู้ได้ในทันทีว่าต้องเป็นตัวท็อปของร้าน คิดว่าเขาเที่ยวมามากเเค่ไหนกัน

คืนนี้เเหละ… ที่เวธัสจะสอยตัวท็อปเเละกดเธอให้จมเตียง