บทที่ 21 บทพิเศษ 3

ลลินนิ่งค้างไปหลายวินาที

สายตากวาดมองรอบห้องอีกครั้งช้าๆ

โซฟาที่พวกเขาเคยนอนดูหนังด้วยกัน

โต๊ะกินข้าวเล็กๆ ที่คิรินชอบนั่งทำงานจนดึก

มุมระเบียงที่เคยนั่งกินมาม่าตอนฝนตก

ทุกอย่างยังเหมือนเดิม

แต่กลับให้ความรู้สึกเหมือนกำลังจะหายไป

“ขายทำไม…”

เสียงเธอเบามาก

คิรินยืนมองเธอเงียบๆ อยู่พักหนึ่ง

ก่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ