บทที่ 15 บทที่ 15

            ร่างสูงของคนที่เป็นทั้งผู้คุ้มครองและเป็นเจ้าของร่างกายร่วมกับเธอหันหลังขวับ สุริยะทำไม่รู้ไม่ชี้ก้มลงเก็บโน่นนี่ใส่กระเป๋าเป้ยกเว้นวิทยุสนาม ซึ่งเขาไม่คิดจะเก็บมันเอาไว้ให้เป็นภาระต่อไปอีก

“นายรู้ทั้งรู้ว่าในนี้มีคนตายจน...จนเหลือแต่กระดูก แต่นายก็ยังให้ฉันนอนในนี้ แล้วเรา...เรา...ทั้ง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ