บทที่ 30 บทที่ 30

            “นี่หนูยังไม่รักดีอีกเหรอคะ เอาเถอะค่ะ แม่จะทำอะไรก็ทำเถอะ”

พิริตาพูดจบก็วิ่งหนีเข้าห้องไป เธอทุ่มตัวร่ำไห้บนที่นอนนุ่ม พลางคิดว่าทำไมแม่ถึงตบหน้าเธอ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอถูกแม่ตบหน้า เธอทำอะไรผิดนักหนาแม่ถึงต้องทำรุนแรงกับเธอแบบนี้ หญิงสาวร้องไห้เป็นเผาเต่าคิดถึงคนที่อยู่ไกล ป่านนี้เขา...