บทที่ 37 บทที่ 37

            “พี่ซัน...จะไปไหนล่ะ ช่วยเจนก่อนสิ”

เสียงหวานใสออดอ้อนปนเสียงกลั้นหัวเราะจนน้ำตาเล็ด ทำให้ชายหนุ่มหยุดมอง

“นั่งอยู่นั่นแหละ อยากแกล้งดีนัก ไม่ช่วยแล้ว ลุกขึ้นมาเองแล้วกัน”

“อะไรกันพ่อหนุ่ม อ้าว...นังหนู ทำไมเอ็งลงไปนั่งในกองขี้หมูแบบนั้นล่ะ ตายแล้วไม่เหม็นไปหมดทั้งตัวแล้วเหรอ พ่อหนุ่ม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ