บทที่ 102 The end

“บนฟ้า ส่องประกายอยู่ทุกที่ทุกเวลา ในยามมืดมน แสงของดาวก็จะช่วยหล่อเลี้ยงหัวใจที่แห้งแล้งให้กลับมาชุ่มฉ่ำ มีชีวิตต่อไปได้เพราะแสงแห่งศรัทธา”

บุษบากรหัวเราะออกมาเบา ๆ หล่อนไม่รู้หรอกว่าเจ้าของอ้อมกอดกำลังหยิบบางสิ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อ

“ขนาดนั้นเลยเหรอคะ”

“สัญญากับพี่สิเพียงดาว หากเธอเรียนจบเมื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ