บทที่ 17 ลับ ลวง พราง (5)

ผกามาศกำมือเข้าหากันจนแน่นเพราะทำอะไรไม่ได้​ ยามนี้ไม่มีใครจนตรอกเท่าหล่อนอีกแล้ว​ พยายามสูดลมหายใจเข้าปอดให้ลึกเพื่อตั้งสติ

"เธอควรให้เวลา​ ไม่ใช่กะทันหันแบบนี้"

เอกภพทำท่าครุ่นคิด​ เขาขบริมฝีปาก​ เคาะนิ้วกับโต๊ะเบา​ ๆ​ ก่อนจะคลี่ยิ้มมุมปาก

"ได้​ แต่ภายในสัปดาห์นี้ทุกอย่างต้องเคลียร์"

ผกามาศขยั...