บทที่ 44 สวาทรักคนเถื่อน​ (6)

ธามไทละล้าละลัง เขายืนนิ่งคล้ายชั่งใจ ทำราวกับว่าการกอดหล่อนคือสิ่งต้องห้าม หากแต่ร่างที่สั่นสะท้านไหว ก็ทำให้วงแขนกว้างโอบรั้งร่างนั้นเอาไว้จนแน่น ฝ่ามือแกร่งลูบแผ่นหลังแบบบางเพื่อปลอบใจ ทั้งที่เขาเองก็เสียใจจนจะทรงตัวไม่อยู่เช่นเดียวกัน

ทั้งสี่คนมองดูเป็นพี่น้องที่รักกันดีในสายตาคนนอก

จะมีสักกี่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ