บทที่ 61 พรางรัก (13)

"หยุดคร่ำครวญได้แล้วปลายฝน มันเกิดขึ้นแล้ว และ

เธอก็ไม่อาจย้อนเวลาไปเรียกคืนมันมาได้!"

เขาขังหล่อนไว้ในพันธนาการอ้อมกอด เอาคางเกยไหล่นวลเนียน ในขณะที่หล่อนยังคงฟูมฟายให้กับสิ่งที่เสียไปไม่อาจเรียกคืน​

มันควรจะเป็นของคนที่หล่อนรัก ไม่ใช่ซาตานร้ายที่ผุดขึ้นมาจากอเวจีเช่นผู้ชายคนนี้

"ฝนเกลียดพี่สิง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ