บทที่ 70 คืนสุดท้าย (3)

หลังจากวางสาย และไร้เงาของแม่บ้านที่มายืนเฝ้า เขาก็เริ่มทวงถามถึงคำตอบที่ยังไม่กระจ่าง

"ฉันให้เวลาเธอไปพบไอ้แก่นั่นแค่เที่ยงเท่านั้น ถ้าหากยังเวิ่นเว้อพิรี้พิไรเล่นตัว ฉันไม่รอล่ะนะปลายฝน"

หล่อนมองอย่างท้าทาย

"จะทำอะไรคะ"

"ฉันบ้ากว่าที่เธอคิด​ อย่าดีกว่า​ เธออย่าลองดีกับคนบ้า!"

“พี่สิงห์ไม่มีสิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ