บทที่ 79 ตัวจริง​ ตัวปลอม​ (7)

"ฮือ​ ๆ" 

          เสียงสะอื้นยังคงดังต่อเนื่องไม่หยุด แทนไทยืนกอดอกพิงหน้าต่างมองอยู่นานแล้ว​และเมื่อเห็นหล่อนยังคงฟูมฟายตีโพยตีพายราวโลกถล่มทลายตรงหน้า​ชายหนุ่มจึงเดินเข้าไปนั่งลงใกล้​ ๆ​ คนที่นอนตะแคงหันหลังสะอื้นอยู่บนเตียง​ฝ่ามือแกร่งยื่นไปแตะลงบนไหล่แบบบางที่กำลังสั่นไหวตามแรงสะอื้น​ประหนึ่งจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ