บทที่ 98 เธอคือลมหายใจ (2)

บ้านเสวกุลยามค่ำ เสียงร่ำไห้ยังคงดังไม่หยุด ภัคภัสสรยืนมองแทนไทเก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋า หล่อนเพิ่งส่งลูกเข้านอน ในห้องที่แยกกันนอนกันแทนไท

หล่อนน้ำตานอง พยายามเข้าไปยื้อแย่ง โยนเสื้อผ้าเขาออกไปกองไว้นอกกระเป๋า หากแต่เขาก็เก็บเข้าไปใหม่ แววตาที่มองมานั้นแสนเย็นชา…เหมือนคนหมดใจ ภัคภัสสรใจหายเมื่อเขา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ