บทที่ 99 เธอคือลมหายใจ (3)

เกาะกลางทะเลอันดามัน น้ำทะเลสีครามซัดสาดกระทบฝั่ง ลมอ่อนพัดโชยระเรี่ยผิวกาย เป็นอีกครั้งที่ภัคภัสสรเหยียบย่างมาที่นี่ด้วยความคิดถึงคะนึงหา..เรือนหลัง น้อยริมทะเลผืนงาม หล่อนคิดถึงคืนวันเก่า ๆ เหลือเกิน

หล่อนยืนคว้างอยู่กลางห้องที่เคยเป็นวิมานรักวิมานสวาท ส่งผ่านความเหงาลอดช่องหน้าต่างที่ม่านสีขาวพล...