บทที่ 10 มังกรซ่อนเล็บ 2

“

เชิญนั่งเถอะอ๋องฉิน หวังว่าเจ้าจะสุขสบายดี

”

“

ขอบพระทัยในความกรุณาพ่ะย่ะค่ะ

”

เสียงพูดคุยของเสด็จพ่อทำให้ข้านั่งนิ่งอีกครั้งโดยไม่ได้พูดอะไรออกมาอีกเช่นเดียวกับพี่สามเพราะรู้ว่าตอนนี้กำลังถูกจับตามอง

“

หนุ่มรูปงามนั่นใครกันพ่ะย่ะค่ะ เมื่อกลางวันข้ายังมิเคยเห็น

”

คำถามของอ๋องฉินทำให้ข้าปราย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ