บทที่ 36 รสชาติที่ต้องลิ้มลอง

“หือ จานดาวเทียม?” ปุณยวีร์ขมวดคิ้ว มีจานดาวเทียมตั้งอยู่ในเรือนกระจกนี่ด้วยเหรอ มันใช่เหรอ เรือนกระจกที่มีไว้สำหรับจัดแสดงดอกไม้เนี่ยนะ แล้วถ้าไม่ใช่เขาจะพูดมันขึ้นมาทำไม แถมยังมองตรงมาด้วยรอยยิ้มแปลกๆ นั่นอีก เอ๊ะ! หรือว่า…

“นี่พี่ปุ้นหาว่าปุ่นหน้าบานเหมือนจานดาวเทียมเหรอ!” ถามเสียงขุ่นทันทีที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ