บทที่ 45 ไม่รู้จะนิยามยังไง

“พี่ปุ้น”

“ปุ่น... ทำไมถึงมอมแบบนี้ล่ะครับ” ภควัตถามดวงตาคู่เรียวรีซ่านระยับกลบรอยหมองหม่นที่เธอสังเกตเห็นเมื่อแรกสบตากันไปจนสิ้น

“พี่ปุ้นหายไปไหนมาตั้งนาน” นอกจากจะไม่ตอบคำถามของเขา  ปุณยวีร์ยังยิงคำถามกลับ

คนที่หายไปนานอึกอัก “เอ่อ คือพี่... มีธุระนิดหน่อย”

ปุณยวีร์เลิกคิ้ว “ธุระ?”

ภควัตย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ