บทที่ 48 ไม่ชอบยุ่งเรื่องของใคร ยกเว้น...

อรพินท์ผงะถอยหลังมือเล็กที่เคยฉุดรั้งภควัตเอาไว้ร่วงผล็อยลงข้างลำตัว

“อ้อนขอโทษ ขอโทษจริงๆ” และแม้หญิงสาวจะพยายามอดกลั้นอย่างหนัก หากปลายเสียงที่เปล่งออกมานั้นก็สั่นไหวอย่างปิดไม่มิดก่อนเธอจะเป็นฝ่ายหันหลังแล้วก้าวเดินจากไป ซึ่งมันก็ดีแล้ว เขาเองก็ต้องการอย่างนั้น และเขาก็ควรต้องหันหลังกลับไปยัง...