บทที่ 72 สามวันดีสี่วันดราม่า

“ขอบใจมากนะ” ปุณยวีร์บอกพร้อมรอยยิ้มเมื่อรถจอดลงที่หน้าอะพาร์ตเมนต์ก่อนจะรวบข้าวของทั้งหมดไปถือ แล้วผลักประตูออกจัดการพาเจ้าเข้มซึ่งนั่งประจำอยู่ที่วางเท้าตรงเบาะหลังให้ลงไปด้วย แต่แทนที่ชินพัตต์จะออกรถไปทันทีหลังจากส่งล่ามสาวกับลูกน้องของเธอเรียบร้อยแล้วเขากลับผลักประตูลงจากรถด้วยอีกคน

“มีอะไร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ