บทที่ 2 เธอที่เขาไม่เคยรัก 2
“จริงค่ะคุณพรเพ็ญ เหมือนคุณก้องภพมากเลย น่ารักน่าชังจริงๆ”คำพูดของสองหญิงชราทำให้สีหน้าของม่านไหมเงียบไปเล็กน้อย เธอคิดว่าขนาดลูกสาวเธอเหมือนเขาขนาดนี้ทำไมชายหนุ่มถึงไม่คิดรักลูกบ้าง เพราะเกลียดเธอมากอย่างนั้นเหรอ ก้องภพยังเย็นชากับเธอไม่เคยเปลี่ยนตั้งแต่ตอนนั้นหรือตอนนี้เขาก็ไม่เคยรักเธอเลย ทั้งๆ ที่เธอเอาแต่รักเขาไม่เคยเปลี่ยนแปลง ใช่เพราะเธอรักเขาถึงได้ทนอยู่อย่างทุกวันนี้ ใครจะคิดว่าคำว่ารักคำเดียวมันจะทำให้ผู้หญิงคนนึงทนอยู่กับความเจ็บปวดได้มากขนาดนี้ เธอพยายามทำทุกอย่างหวังแค่สักวันก้องภพจะเห็นถึงความรักเธอบ้าง แต่ก็คงหมดหวังเพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอรู้แล้วว่าเขาไม่เคยเปิดใจให้กับเธอและลูกเลย
"เดี๋ยวย่ากับยายแก้วดูหนูธารเอง ม่านไปพักผ่อนเถอะ"
"ไม่เป็นไรค่ะคุณย่า ม่านไม่เหนื่อยอะไรมากมาย เดี๋ยวม่านดูลูกเองค่ะ"
"ไม่เหนื่อยหรือกลัวว่าใครจะว่ารึม่าน?"คุณหญิงย่าพูดอย่างรู้ทัน เพราะรู้ดีว่าม่านไหมมักถูกลูกชายกับลูกสะใภ้ของเธอต่อว่าหลายครั้งกับเรื่องนี้
"ม่านไม่เหนื่อยจริงๆ ค่ะคุณย่า"คุณย่าพรเพ็ญส่ายหน้าไปมาก่อนจะไม่พูดเซ้าซี้อะไรหลานสะใภ้ต่อ
ผ่านไปไม่นานทั้งสามที่นั่งเลี้ยงน้องธารอยู่ในห้องนั่งเล่นเล็กที่เป็นที่ประจำของคุณย่าพรเพ็ญ ม่านไหมดูนาฬิกาเรือนใหญ่ที่แขวนอยู่ที่ผนัง ตอนนี้ได้เวลาเลิกงานของก้องภพแล้ว เธอจึงเอ่ยขอตัวพาน้องธารไปอาบน้ำที่ห้อง อันที่จริงเธอไม่ต้องการให้ชายหนุ่มมาเห็นว่าเธอเอาลูกมาให้หญิงชราช่วยเลี้ยง เขามักจะบ่นเธอเสมอกับเรื่องนี้
"อาบน้ำนะคะคนเก่งของแม่"ม่านไหมจัดการอาบน้ำให้ลูกสาวอย่างอ่อนโยน พอหลังจากอาบน้ำเสร็จเธอก็มาให้นมลูกก่อนจะกล่อมให้นอนอีกรอบ
ชีวิตแม่ลูกอ่อนก็มีแค่นี้ เลี้ยงลูกซักเสื้อผ้าลูกเสื้อผ้าของเธอล้างขวดนม วนอยู่แบบนี้ทุกวัน อันที่จริงมีแม่บ้านแต่ทว่าม่านไหมก็ไม่คิดให้ใครทำให้เพราะเพียงแค่นี้คนที่นี่ก็ไม่ชอบเธออยู่แล้ว อันไหนเธอทำได้ก็ไม่คิดจะขอความช่วยเหลือจากใครอีก
เสียงเปิดประตูเข้ามาในห้องพร้อมร่างสูงโปร่งของก้องภพที่ย่างกายเข้ามา เขาเพิ่งเลิกงานก่อนจะกลับมาบ้านเพื่อจะพักผ่อน เมื่อคืนเขาแทบไม่ได้นอนเพราะรู้สึกไม่สบายตัว การมีลูกมันทำให้ชีวิตประจำวันของเขาเปลี่ยนไปมากจริงๆ ยิ่งคิดก็ยิ่งเจ็บใจเพราะความอยากได้ของผู้หญิงคนนั้นคนเดียวถึงทำให้เขาเป็นแบบนี้
"คุณก้อง กลับมาแล้วเหรอคะ?"
"เห็นอยู่จะถามทำไม?"ใช่เธอเห็นแต่เธอต้องการสนทนากับเขาบ้าง ไม่ใช่เอาแต่เงียบทำหน้าเย็นชาใส่เธอแบบนี้ทุกวัน คำตอบของชายหนุ่มทำให้ม่านไหมต้องเม้มริมฝีปากแน่นทันที
เห็นสีหน้าของหญิงสาวที่ไม่ต้องเดาก็ดูออกว่าน้อยใจเขา มันทำให้ชายหนุ่มร้องหึออกมา มันเป็นแบบนี้หลายต่อหลายครั้งแล้วเวลาเขาพูดจาไม่ดีหรือทำสีหน้าไม่พอใจใส่เธอ ม่านไหมก็จะทำเศร้าออกมาแบบนี้
"เสียใจมากงั้นเหรอ หึ! เธอควรชินได้แล้วนะ"ร่างสูงขยับเข้ามาหาหญิงสาวก่อนจะโน้มหน้าลงมาใกล้ แววตาของเขาที่เผยออกมาแทบทำให้ม่านไหมหยุดหายใจ
"เป็นไงรสชาติที่อยากได้ฉันเป็นผัวจนตัวสั่น มีความสุขดีไหมล่ะ?"น้ำเสียงของก้องภพเรียกน้ำตาของเธอไหลออกมาจนได้
"ต้องให้ม่านอธิบายอีกกี่ครั้งคะคุณถึงจะเชื่อว่าม่านไม่ได้ทำอะไรบ้าๆ แบบนั้น"
"เธอจะปฏิเสธไหมล่ะว่ารักฉันมานานแล้ว?"ใช่ เธอไม่สามารถโกหกใจตัวเองได้ว่ารักเขามากมายขนาดไหน รักมานานหลายปีแอบเฝ้ามองเขาอยู่ห่างๆ แบบนี้มานานแล้ว จนกระทั่งเกิดเรื่องขึ้น
ย้อนกลับไปเมื่อ2 ปีก่อน
ม่านไหมในตอนนั้นเพิ่งเรียนจบมาหมาดๆ หญิงสาวได้ทำงานในบริษัทของก้องภพ ด้วยความที่ว่าเธอเป็นเด็กข้างบ้านแถมเป็นเพื่อนกับญาติผู้น้องของก้องภพอย่างกิ่งจันทร์ทำให้เธอได้รู้จักกับชายหนุ่มมาตั้งแต่ยังไม่จบม.ปลาย ยิ่งได้เข้าใกล้ในหัวใจของเธอก็ร้องบอกว่าหลงรักผู้ชายคนนี้เข้าอย่างจัง ถึงแม้ว่าก่อนหน้านั้นก้องภพจะไม่ได้พูดคุยอะไรกับเธอมากมายอะไรก็เถอะเพียงสายตาเรียบนิ่งบวกกับนิสัยไม่ใช่คนชอบพูดแต่ก็แสดงความเป็นสุภาพบุรุษออกมามันทำให้หัวใจดวงน้อยของม่านไหมมีชายหนุ่มทุกห้องหัวใจ แต่ทว่าความเป็นสุภาพบุรุษของชายหนุ่มมันหายไปตั้งแต่วันที่เขาถูกบังคับให้รับผิดชอบเธอ เหตุเกิดเพราะคืนนั้นคืนที่เธอตกเป็นของเขาอย่างเต็มใจไม่ต่อต้านเพราะคำว่ารักมันก้องอยู่ในใจของเธอ
ภายก้องภพเดินโซเซไปมาระหว่างที่ชายหนุ่มเอ่ยปากแยกตัวออกมาจากกลุ่มพนักงาน ที่ในคืนนี้บริษัทของเขาจัดทริปเที่ยวทะเลยกคณะ ในช่วงเย็นก็มีปาตี้มีดื่มเป็นธรรมดา ม่านไหมที่กำลังเดินกลับห้องพักเห็นชายหนุ่มจะล้มลงก็รีบเข้าไปพยุงเพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะเจ็บตัวเอาได้
"คุณก้องภพไหวไหมคะ?"น้ำเสียงหวานของคนตัวเล็กเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง โดยไม่รู้เลยว่าชายหนุ่มที่กำลังอดทนกับบางอย่างมาตลอดทางในตอนนี้ความพยายามกำลังขาดผึ่งอยู่แล้ว
"เธอเองสินะ!"น้ำเสียงแหบพร่าเอ่ยออกมาด้วยความไม่พอใจ เขาไม่คิดว่าคนที่วางยาเขาคือเพื่อนญาติผู้น้องคนนี้ ที่ผ่านมาเขารู้ว่าคนตัวเล็กมักแอบชอบมองเขาไม่อยากจะคิดเข้าข้างตัวเองแต่การกระทำของม่านไหมมันทำให้เขาเดาได้ไม่ยากว่าเธอมีใจให้แก่เขา แต่ทว่าเพราะเหตุผลนี้เองอย่างนั้นเหรอถึงทำให้เธอกล้าวางยาเขาได้
