บทที่ 16: จูบจากข้อเท้าของเธอขึ้นไป

พิมพ์วดีไม่มั่นใจเลยว่า เป็นเพราะสายฝนซึ่งโปรยปรายลงมาอย่างชุ่มฉ่ำในค่ำคืนนี้ หรือเป็นเพราะธนกรพูดพลางส่งยิ้มจริงใจมาให้ ทุกคำพูดของเขาถึงได้สามารถซึมลงไปข้างในหัวใจเธออย่างช้า ๆ ราวกับหยดฝนร่วงหล่นกระทบผิวน้ำ และแผ่ระลอกเป็นวงกลืนกินเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับกระแสน้ำอย่างไม่อาจห้ามได้

"เมื่อสามีภรร...