บทที่ 47: คุณมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?

“ธนกร ฉันเริ่มหิวแล้วค่ะ”

หลังจากกอดกันอยู่สักพัก ชลลดาก็เอ่ยปากขึ้น

ธนกรที่ยังคงคิดว่าพิมพ์วดีคนก่อน ตายไปด้วยน้ำมือของตนเองแล้ว ก็เริ่มกลับมาอยู่กับสถานการณ์ตรงหน้า เขาไม่ได้มองชลลดาที่อยู่ในอ้อมแขน แต่กลับมองไปยังความมืดมิดยามค่ำคืนเบื้องหน้าอย่างเหม่อลอย และถามออกไปอย่างไม่ใส่ใจนัก “เธออยากกินอะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ