บทที่ 5: เธอขาดผู้ชายขนาดนั้นเลยเหรอ?

กาแล็กซี่คลับ ฟลอร์เต้นรำชั้นหนึ่ง

ท่ามกลางเสียงดนตรีที่กระหึ่มจนแผ่นดินสะเทือนและแสงไฟสาดส่องระยิบระยับ

พิมพ์วดีในหน้ากากสุนัขจิ้งจอกสีเงิน กำลังเคลื่อนไหวร่างกายอย่างพลิ้วไหวอยู่ท่ามกลางฝูงชน

ค่ำคืนนี้เธออยู่ในชุดเดรสสายเดี่ยวรัดรูปสีแดงเพลิงที่ขับเน้นส่วนโค้งเว้า และชุดสั้นรัดสัดส่วนเผยให้เห็นรูปร่างอันสมบูรณ์แบบ

ไม่ว่าจะเป็นเรียวขาเพรียวยาวสวยงาม หรือเอวบางคอดกิ่วที่น่าจับจ้อง ล้วนดึงดูดทุกสายตาให้หยุดนิ่ง

โดยเฉพาะส่วนบนที่ถูกห่อหุ้มด้วยสายเดี่ยวเส้นเล็กสีแดงนั้น ด้วยหน้าอกที่ใหญ่เกินตัวและเสื้อผ้าที่ค่อนข้างรัดแน่น ทำให้เกิดร่องอกลึกเป็นพิเศษ

ทุกจังหวะการโยกย้าย ทำให้กลีบดอกไม้สีแดงสดเรียวยาวโผล่ออกมาเล็กน้อย

ยิ่งขับให้ทิวทัศน์บนหน้าอกของเธอดูยั่วยวนมากขึ้นไปอีก

ความโดดเด่นของเธอทำให้ชายหนุ่มบนฟลอร์หลายคนถึงกับลืมจังหวะเต้น สายตาหลายคู่จับจ้องร่างระหงนั้นอย่างไม่ปิดบัง

"หุ่นผู้หญิงคนนี้เด็ดสุด ๆ เลยว่ะ ดูขาสองข้างนั่นสิ แค่คิดว่ามันหนีบอยู่บนตัวกู ก็น่าตื่นเต้นแล้ว"

"ของดีระดับพรีเมี่ยมชัด ๆ ไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนหุ่นเป๊ะขนาดนี้มาก่อนเลย"

"ตรงกลางหน้าอกของเธอเหมือนมีอะไรอยู่นะ เดี๋ยวรอดูว่าจะมีโอกาสไหม กูจะเข้าไปดูด้วยตัวเองเลยว่าข้างในมันคืออะไรกันแน่"

"มึงเหรอ? เลิกคิดไปได้เลย ในเมืองเราเนี่ย คงมีแต่ผู้ชายอย่างคุณธนกรเท่านั้นแหละที่คู่ควรกับผู้หญิงแบบนี้"

พิมพ์วดีที่กำลังดื่มด่ำกับท่วงทำนองราวกับงูสาวที่ร่ายรำท่ามกลางแสงสลัว พลันหยุดชะงักทันทีเมื่อได้ยินชื่อ 'ธนกร' เธอหันควับไปมองชายกลุ่มนั้นด้วยสายตาที่ซ่อนความเย็นชาไว้ภายใต้หน้ากากสีเงิน...

"ธนกร? ธนกรเป็นใครกัน? คนสุดท้ายในโลกที่ฉันจะชายตามองก็คือธนกร ในโลกใบนี้ ผู้ชายคนไหนก็ได้ที่จะขึ้นเตียงกับฉัน ยกเว้นธนกร และคืนนี้ ฉันจะเลือกใครที่ถูกใจ มาทำให้ค่ำคืนนี้กลายเป็นค่ำคืนอันแสนวิเศษไปด้วยกัน"

สิ้นคำประกาศกร้าวของพิมพ์วดี ชายหนุ่มทั้งฟลอร์เต้นรำก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที พวกเขาต่างกรีดร้องพร้อมกับเบียดเสียดเข้ามาทางพิมพ์วดี

"ถ้ากูได้นอนกับสาวสวยคนนี้ ก็เท่ากับว่ากูเจ๋งกว่าธนกรอีกไม่ใช่เหรอ?"

"คนสวย มองทางนี้สิครับ"

"ผม! ผม! ผมมีซิกซ์แพ็ก! ไม่ว่าคุณอยากจะเร่าร้อนแค่ไหน หรือชอบท่าไหน ผมจัดให้ได้ถึงพริกถึงขิงแน่นอน"

"ผมอึดที่สุด ถ้าคุณเลือกผม ผมรับรองว่าจะทำให้คุณไม่มีวันลืมคืนนี้เลย"

"จะแย่งกันทำไม? คืนนี้เราจะไปเป็นเพื่อนคุณผู้หญิงคนสวยคนนี้ด้วยกันไม่ได้เหรอ?"

"..."

คำพูดหยาบโลนเริ่มพ่นออกมาจากปากผู้ชายรอบตัวหนาหูขึ้นเรื่อย ๆ

ในใจของพิมพ์วดีรู้สึกต่อต้านขึ้นมาเล็กน้อย แต่เพียงอึดใจเดียวเธอก็สลัดมันทิ้งไป

คนเราเกิดมามีอายุอย่างมากก็แค่ร้อยปี ทำไมไม่ใช้ชีวิตให้สุดเหวี่ยงไปเลยล่ะ?

ถ้าไม่สนุก จะเก็บร่างกายอันบริสุทธิ์นี้ไว้ให้ใคร ให้ธนกรมาดูถูกเหรอ?

"ชู่ว์—"

พิมพ์วดียกนิ้วชี้ขึ้นมาจรดที่ริมฝีปากสีแดงสด แล้วมองไปยังเหล่าชายหนุ่มที่ดวงตาเป็นประกายอย่างยั่วยวน

ท่าทางนั้นทำให้เสียงรอบข้างเงียบลงด้วยความลุ่มหลงทันที เธอจึงเอ่ยขึ้น "ฉันชอบผู้ชายที่เต้นเก่ง คืนนี้ ใครที่เต้นกับฉันได้สนุกสุดเหวี่ยงที่สุด ฉันจะให้คนนั้นเป็น 'เพื่อน' ของฉันตลอดทั้งคืน มาเลยค่ะ....เรามาเริ่มเกมกันเถอะ!"

"เอาเลย!"

เหล่าชายหนุ่มต่างโห่ร้องด้วยความคึกคะนอง ทุกคนพยายามโยกย้ายร่างกายของตัวเองเบียดเข้ามาหาพิมพ์วดี

พิมพ์วดีไม่มีท่าทีหวาดกลัวเลยสักนิด ร่างระหงเคลื่อนไหวอย่างพลิ้วไหวราวกับงูสาวที่ร่ายรำไปตามจังหวะเพลง เธอแทรกตัวผ่านช่องว่างระหว่างชายหนุ่มแต่ละคนอย่างชำนาญ และเมื่อเจอใครที่มีรูปร่างถูกใจ เธอก็จะแสร้งยื่นปลายนิ้วไปสัมผัสแผงอกหรือซิกซ์แพ็กเบา ๆ

"คนสวยจับตาผมด้วย!" ชายคนที่ถูกสัมผัสตะโกนขึ้นอย่างลำพองใจ ยิ่งทำให้บรรยากาศรอบตัวเดือดพล่านขึ้นไปอีก

พิมพ์วดีหัวเราะ "คิกคิก" ในลำคอ เธอส่ายสะโพกเย้ายวนเกินห้ามใจ จนชายหลายคนอดใจไม่ไหวพยายามคว้าตัวเธอมาใกล้ชิด

แต่เธอกลับเบี่ยงตัวหลบหลีกได้อย่างสง่างามราวกับรู้จังหวะล่วงหน้า

"สุดหล่อคะ กติกาเมื่อกี้ฉันบอกไปแล้วนะ อย่าทำผิดกติกาเชียวนะคะ~" พิมพ์วดีทำปากจู๋พรางเอ่ยด้วยน้ำเสียงออดอ้อน

ท่าทางแสนแง่งอนนั้นกลับสลายความไม่พอใจของชายหนุ่มให้มลายหายไปในทันที

ความคึกคักของชายคนอื่น ๆ ก็ยิ่งเพิ่มสูงขึ้น

พวกเขามาที่นี่ก็เพื่อมาเล่นสนุกอยู่แล้ว ตอนนี้มีผู้หญิงที่เล่นสนุกเก่งขนาดนี้อยู่ตรงหน้า พวกเขาจะไม่ดีใจได้อย่างไร

หลังจากเต้นไปได้สักพักจนเริ่มรู้สึกกระหาย พิมพ์วดีก็ค่อย ๆ ปลีกตัวออกมาจากวงล้อม เธอเยื้องย่างไปที่บาร์ราวกับนางพญา ก่อนจะยกแก้วไวน์แดงขึ้นมาจิบเบา ๆ

ทว่าท่ามกลางสายตาอันร้อนแรงที่จับจ้องมา พิมพ์วดีกลับทำสิ่งที่ทุกคนต้องตกตะลึง เธอประคองแก้วไวน์ทรงสูงไว้ที่ระดับอก ก่อนจะค่อย ๆ เอียงแก้วให้น้ำสีแดงก่ำไหลรินลงบนผิวเนียนละเอียดของตนเองอย่างช้า ๆ

ของเหลวสีแดงสดไหลซึมลึกไปตามร่องอกที่เบียดชิด มันไหลผ่านเสื้อสายเดี่ยวตัวบางลงไปยังหน้าท้องแบนราบ และจมหายเข้าไปในขอบกระโปรงรัดรูปก่อนจะซึมผ่านออกมาตามเรียวขาขาวเนียน จนหยดลงบนพรมสีแดงเบื้องล่าง

และตลอดระยะเวลาที่ไวน์แดงไหลรินนั้น พิมพ์วดีเพียงแต่ยืนนิ่งด้วยท่าทีเกียจคร้าน ทั่วทั้งร่างของเธอในยามนี้ดูเย้ายวนจนแทบหยุดหายใจ

ในฟลอร์เต้นรำเงียบกริบไปชั่วอึดใจ ก่อนที่วินาทีต่อมาเสียงโห่ร้องจะระเบิดขึ้นราวกับเขื่อนแตก!

"อ๊า—"

ชายหนุ่มทั้งฟลอร์ต่างตะโกนลั่นด้วยความคลั่งไคล้ บรรยากาศพุ่งทะยานสู่จุดสูงสุดจนยากจะควบคุม

ลลิตาพาพิมพ์วดีมาที่นี่ก็เพื่อให้เธอได้ปลดปล่อยความบ้าคลั่ง ลบเลือนความเจ็บปวดที่ธนกรเคยฝากไว้

แต่เมื่อเห็นสภาพของพิมพ์วดีในตอนนี้ ในใจของลลิตากลับยิ่งรู้สึกเจ็บปวดใจมากขึ้น

ในฐานะคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลใจบุญที่ถูกเลี้ยงดูมาอย่างตามใจ พิมพ์วดีเป็นคนรักสนุกและเฉลียวฉลาดมาตั้งแต่เด็ก

ทว่าเมื่อความรักบังตา เพียงเพราะรู้ว่าธนกรชอบผู้หญิงเรียบร้อย เธอก็ยอมละทิ้งตัวตนที่เคยเป็น สลัดทิ้งความสดใสเพื่อแต่งตัวให้เหมาะสมกับรสนิยมของเขา ฝึกกิริยามารยาทจนงดงาม และเสแสร้งทำตัวเป็นกุลสตรี

แต่การแสร้งเป็นกุลสตรีมานับสิบปี สุดท้ายก็ยังถูกธนกรทอดทิ้งอย่างไม่ใยดีอยู่ดี

พิมพ์วดีในตอนนี้จึงตัดสินใจสลัดพันธนาการทุกอย่างทิ้งไป เธอหวนคืนสู่ความบ้าคลั่งที่เหนือกว่าเดิม

ธนกร.....คุณรู้บ้างไหมว่าคุณสูญเสียอะไรไป?

คุณสูญเสียผู้หญิงที่ดีที่สุดในโลก และรักคุณที่สุดในโลกหลุดมือไปแล้วนะ

ธนกร คุณจะไม่เสียใจจริง ๆ เหรอ?

ฉันไม่เชื่อหรอกว่าในใจของคุณจะไม่รู้สึกเจ็บปวดเลยแม้แต่น้อย

—

ขณะเดียวกัน อีกฝากหนึ่งของความวุ่นวาย ธนกรกำลังเจ็บปวด

ตั้งแต่เมื่อคืนที่เขาพักอยู่ในห้องนอนของเรือนหอ แล้วพบว่าพิมพ์วดีไม่ได้กลับมาทั้งคืน ในใจของเขาก็เจ็บปวดมาก

เพียงแต่เขาไม่ยอมรับความจริงข้อนี้ แสร้งทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เขายืนกรานที่จะทำงานให้เสร็จทั้งวัน และมางานเลี้ยงที่กาแล็กซี่คลับ พูดคุยเรื่องธุรกิจกับเหล่าหุ้นส่วน ทุกอย่างดูเหมือนจะปกติมาก จนกระทั่งเสียงซุบซิบนินทาของพนักงานข้างนอกดังเข้ามา

"พวกแกได้ยินข่าวรึยัง? คืนนี้ที่ฟลอร์เต้นรำมีผู้หญิงคนหนึ่งหุ่นแซ่บมาก เต้นเก่ง แล้วก็ 'เล่น' ถึงตัวสุด ๆ เลยนะ เธอบอกว่าจะเลือกผู้ชายที่นั่นสักคนไปนอนกับเธอคืนนี้"

"ไม่ใช่แค่เลือกคนไปนอนด้วยนะ ที่สำคัญคือผู้หญิงคนนั้นดันดูถูกคุณธนกร ประธานบริษัทจรรยชาติด้วย เธอบอกว่าในโลกนี้ ผู้ชายคนไหนก็ได้ที่จะนอนกับเธอ ยกเว้นคุณธนกร"

"แซ่บขนาดนั้นเลยเหรอ? แกว่าเดี๋ยวเลิกงานแล้วเราไปดู เราจะมีโอกาสบ้างไหมวะ?"

"ในเมื่อเธอบอกว่าเกลียดแค่คุณธนกร งั้นพวกเราก็มีสิทธิ์กันทุกคนสิ เดี๋ยวเราไปกัน ถึงจะไม่ได้นอนกับเธอ แต่ขอแค่ได้สัมผัสสักนิดสักหน่อยก็ยังดี"

"นี่ฉันอาจจะได้นอนกับผู้หญิงที่แม้แต่คุณธนกรยังนอนด้วยไม่ได้เลยนะเว้ย โห โครตจะสุดยอดไปเลยว่ะ!"

ภายในห้องส่วนตัว

ธนกรที่จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวมาตลอดทั้งคืน เมื่อได้ยินประโยคสุดท้ายของพนักงาน ก็เผลอบีบแก้วไวน์ในมือจนแตกละเอียด

ตอนแรกเขาก็แอบสงสัยอยู่บ้างว่าผู้หญิงที่พวกเขาพูดถึงจะเป็นพิมพ์วดีหรือเปล่า

บางทีเธออาจจะแค่โกรธเขาจนเตลิดออกมาทำเรื่องเหลวไหลประชดประชัน

พอได้ยินพวกเขาพูดว่า เธอยอมนอนกับผู้ชายคนไหนก็ได้ในโลกแต่ไม่ยอมนอนกับเขา เขาก็มั่นใจได้เลยว่าผู้หญิงคนนั้นคือพิมพ์วดี ภรรยาของเขา

ทั้ง ๆ ที่เธอเป็นคนทำผิด เป็นเธอที่เกือบจะฆ่าชลลดา ทิ้งบ้านหนีไปและยังกล้ามาที่นี่เพื่อยั่วยวนผู้ชายคนอื่นทั้งกาแล็กซี่คลับอีก

เธอขาดผู้ชายขนาดนั้นเลยเหรอ?

หรือว่าวันนั้นเขายังปรนเปรอเธอไม่พอ?