บทที่ 37 ตอน หากจะร้าย ก็ร้ายให้พอ/6

พอเสียงลมหายใจกลับคืนสู่ปกติ ปรัชญ์ก็พลิกตัวลงมาด้านข้าง ดึงหญิงสาวมากอดไว้ก้มลงไปจูบริมฝีปากอิ่มหนักๆ ทีหนึ่ง จับปลายคางมนของเธอบังคับให้มองหน้าเขา

“รู้ไหมยายผ้าป่าน ว่าตอนนี้ฉันกับทุกๆ คนกำลังจะทำให้มัสได้พบกับความสุขในชีวิต ส่วนแม่ของเธอผลกรรมที่ทำไว้กับมัสกำลังจะตามทันในไม่ช้านี้แล้ว ถ้าทุกอย่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ