บทที่ 46 ตอน ในวันฟ้าสีหม่น/3

“ใช่ ไอ้หมาตลาดมันก็เป็นได้แค่หมาที่ยายผ้าป่านรังเกียจ หึ”

ปรัชญ์กระตุกยิ้มหยันตัวเอง จ้องหน้าหญิงสาวที่ยังคงเชิดหน้า ปรายตามองเขาราวกับคนไม่เคยรู้จักกันมาก่อน หัวใจมันปวดปร่าขึ้นมา กับท่าทางของเธอ

“น้องป่าน พี่ขอโทษด้วยที่มารับช้า รอนานไหมครับ”

จักรภพเดินมาหาลินิน เอ่ยทักทายหญิงสาวอย่างสนิทสนม เข...