บทที่ 49 ตอน โอ้ใจเอ๋ยใจ/2

ปรัชญ์พาตัวออกมาจากร้านของเพื่อนได้ ก็ขับรถไปยังบ้านของลินิน หัวใจของเขามันเรียกร้องอยากเห็นหน้าผู้หญิงคนนี้ แม้รู้ว่าเธอไม่มีวันกลับมาอยู่ในอ้อมแขนของเขาอีก แต่ขอแค่ได้เห็นได้มองเธอห่างๆ ก็ดีกว่าทนทรมานกับความรู้สึกว้าวุ่นในใจ เขาขับรถมาจอดซุ่มอยู่ข้างรั้วบ้าน เดินไปแอบมองข้างกำแพง ดวงตาเปล่งประกาย...