บทที่ 27 บทที่ 27.

“ดีใจจังที่เธอออกจากฝูงยายนั่นมาได้” เสียงใครคนหนึ่งดังขึ้นทำให้น้องเปรียวหันไปมองก็พบเด็กหญิงนามว่าน้ำค้างซึ่งเรียนห้องเดียวกันยืนหลบอยู่หลังประตูห้องเรียนท่าทางกล้าๆ กลัวๆ 

“น้ำค้าง”

“ใช่ เราเอง เราเป็นเพื่อนกันได้มั้ย” พูดพลางขยับแว่นตาอันใหญ่บนใบหน้าเหมือนคนไม่มั่นใจในตัวเอง

“ไม่โกรธเหรอที่เป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ