บทที่ 28 บทที่ 28.

ดวงยิหวาหันมาเห็นร่างสูงซึ่งยืนมองเด็กๆ อยู่จึงละมือจากงานแล้วเดินมาหาด้วยใบหน้ายิ้มแย้มสดใส ไม่มีความขึ้งโกรธใดๆ เพราะกำลังมีความสุขที่เห็นน้องเปรียวดูสดใสกว่าวันไหนๆ ความรู้สึกมึนตึงที่มีต่อเปลวจึงลดลงไปด้วย วันนี้เป็นวันดีๆ เธอจึงไม่อยากทำให้เสียบรรยากาศ

“กลับมานานแล้วหรือคะแล้วทานอะไรมารึยังฉัน...