บทที่ 38 บทที่ 38.

เปลวเฝ้ามองหญิงสาวที่เคลื่อนไหวฟ้อนรำเกี้ยวกันไปมากับชายผู้ซึ่งมีเสน่ห์พอๆ กับตนเองด้วยความหึงหวงที่ต้องพยายามเก็บซ่อนอาการ แต่ดูเหมือนทั้งสองคนนั้นจะพูดคุยกันกระหนุงกระหนิงสนิทสนมกันเกินงามจนเขาเริ่มจะทนไม่ไหว

“หึ สวมรอยได้เนียนเชียวนะยิหวา”

“คุณอาเปลวพูดอะไรคะ”

“ปละ เปล่าจ้ะน้องเปรียวว่าแต่อยาก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ