บทที่ 26 เพื่อลูก

“อัณณา ตื่นได้แล้ว ถึงแล้ว”

เขาเรียกเธอเสียงเบา แต่คนที่นอนหน้าซีดอยู่ที่เบาะข้างๆ ก็ยังไม่ยอมรู้สึกตัว เขาจึงต้องยื่นมือไปเขย่าแขนของเธอเบาๆเพื่อปลุกเธออีกครั้ง

“อัณณ์ครับ ตื่นได้แล้ว ลงไปซื้อของให้ลูกกันนะ”

ดวงตากลมโตลืมขึ้นทันที เธอค่อยๆขยับตัว แล้วลงจากรถของเขา โดยมีเขารีบวิ่งอ้อมมาประคอง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ