บทที่ 8 ก็ยังดี ที่คุณยังจำผมได้
อัณณาเดินกลับมาหาเบญญาพี่เลี้ยงทันทีเมื่อจบการสัมภาษณ์ เธอส่งกล้องราคาแพงให้เบญญาเช็กดูภาพและเสียง ว่าการสัมภาษณ์ครั้งนี้ใช้ได้ไหม เพราะเดี๋ยวต้องส่งให้ฝ่ายตัดต่อเอาลงข่าวสดของช่องของนิตยสารในคืนนี้
“อืม ใช้ได้จ้ะ ภาพ เสียง ชัดเจน แต่คราวหน้าเราต้องสัมภาษณ์บ้างนะ เพราะจะได้ดึงหัวข้อนั้นมาเป็นไฮไลต์ของนิตยสารและช่องของเราได้”
“ค่ะ พี่เบญ”
กับคนอื่น เธอก็อยากจะสัมภาษณ์และสมองก็คงจะสรรหาคำถามมาถามได้อยู่หรอก แต่นี่ดันเป็นเขา สมองของเธอมันเลยไม่ทำงาน ยืนถ่ายวิดีโอโดยที่มือไม่สั่นได้จนจบการสัมภาษณ์ก็บุญแค่ไหนแล้ว
“สวัสดีค่ะพี่เบญ น้องใหม่เหรอคะ”
นักข่าวของช่องอื่นที่รู้จักกับเบญญาเดินมาทักทาย เพราะอยากรู้ว่าสาวสวยหน้าใหม่คนนี้เป็นใคร
“ใช่จ้ะ บก. ย้ายให้มาทำแทนพี่น่ะ จะลาคลอดแล้ว”
“จริงสิ ชื่ออะไรคะ พี่ชื่อเค้กนะ”
“สวัสดีค่ะ ชื่ออัณณาค่ะ เรียก อัณณ์ ก็ได้ค่ะพี่เค้ก”
“จ้าอัณณ์ ต่อไปเราคงได้เจอกันแทบทุกวันแน่ พรุ่งนี้เรามีสัมภาษณ์พระนางที่กองละครเรื่องหวงรักนะ เจอกันนะจ๊ะ”
“ค่ะพี่เค้ก”
กองละครเรื่อง หวงรัก เหรอ นั่นมันละครของเขาที่กำลังมีกระแสแรงอยู่ในตอนนี้นี่นา ไม่อยากไปเจอหน้าเขาอีกเลย ที่สำคัญ นางเอกของเรื่องดันคือพี่สาวต่างสายเลือดของเธออีกต่างหาก การทำงานในวันพรุ่งนี้คงอึดอัดน่าดูเลย
กองทัพนักข่าวกำลังนั่งรอทำการสัมภาษณ์คู่พระนางของเรื่องอยู่ในสวนสาธารณะที่เป็นฉากในการถ่ายทำหลักของวันนี้ อัณณากำลังนั่งคุยกับเค้ก นักข่าวที่เมื่อวานได้รู้จักกันแล้ว และเค้กผู้กว้างขวางก็แนะนำให้เธอรู้จักกับนักข่าวแทบทุกคนที่มา
“วันนี้อัณณ์เตรียมคำถามอะไรมาสัมภาษณ์ล่ะ”
“ไม่ได้เตรียมค่ะ นักข่าวเยอะขนาดนี้ คงมีคำถามที่เจ๋งๆ อยู่แล้ว แค่นั้นก็น่าจะพอให้อัณณ์เขียนข่าวแล้วค่ะ”
“นั่นสินะ วันนี้นักข่าวเยอะจริงๆ”
นักข่าวทุกคนเริ่มยกแขนขึ้นมามองดูนาฬิกาข้อมือกันหลายรอบแล้ว เพราะตอนนี้ก็เลยเวลานัดสัมภาษณ์มาร่วมชั่วโมงแล้ว
“พี่เค้ก หนูไปเผือกมาเมื่อกี้ เราคงต้องรอกันอีกพักหนึ่งอะ”
นักข่าวสาวอวบของช่องดัง เดินมากระซิบกระซาบกับนักข่าวรุ่นพี่ ซึ่งเธอเองนั่งอยู่ตรงนั้นพอดีจึงได้รับฟังไปด้วย
“ทำไมอะ นี่เลยเวลามาจะชั่วโมงแล้วนะ เขายังถ่ายไม่เสร็จเหรอ”
“เสร็จแล้ว แต่นางเอกเราน่ะสิ บอกเหนื่อย จะขอพักก่อน ตอนนี้ก็อยู่ในห้องแต่งตัว ยังไม่มีทีท่าว่าจะออกมาง่ายๆ ผู้จัดการส่วนตัวนางเดินออกมาบอกพี่หยกเมื่อกี้ให้มากระจายบอกพวกเราให้รอกันหน่อย”
“โอ๊ะตาย ไม่ต้องทำมาหากินกันแล้ว ฉันจะตัดต่อคลิปเพื่อลงข่าวทันไหมล่ะนี่”
“หนูไม่อยากจะเมาท์เลยนะ ยังไม่ทันดังเปรี้ยงเลย ก็เรื่องมากซะแล้ว ข่าวว่าในกองทีมงานดูแลกันวุ่นวายน่าดู ขนาดโปรดดังมาตั้งนาน ยังไม่เรื่องมากเรียกร้องนั่นนี่เท่าเจ้าหล่อนเลย”
“อืม เก็บเป็นข้อมูลไว้ เผื่อมีข่าวอะไรเอามายำรวมกันได้”
หึ เธอแค่นยิ้มให้กับนางเอกดาวรุ่ง พี่สาวต่างสายเลือดของเธอ ที่ยังไม่ทันดังก็ทำตัวเรื่องมากจนพฤติกรรมรู้ถึงหูนักข่าว นี่ถ้าเรื่องพฤติกรรมฉาวต่างๆรู้ถึงหูนักข่าวขึ้นมา คงต้องตามแก้ข่าวกันให้วุ่น
“พี่เค้ก อัณณ์ไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ ถ้ามีอะไรพี่เค้กโทรตามอัณณ์ด้วยนะ”
“ได้ ไม่ต้องห่วง คงอีกนานอะ มีไรเดี๋ยวพี่โทรหา”
อัณณาเดินลัดเลาะตามสวนสาธารณะไปที่ห้องน้ำที่สะอาดสะอ้านที่มีเอาไว้บริการประชาชนที่มาออกกำลังกายในสวนแห่งนี้ เมื่อทำธุระส่วนตัวเสร็จก็เดินออกมาแล้วกำลังจะเดินลัดเลาะผ่านดงต้นไม้เพื่อกลับไปที่เดิม
“อัณณา”
ร่างงามชะงักกึกเมื่อมีเสียงที่คุ้นเคยเอ่ยเรียกเธอดังมาจากด้านหลัง เธอหมุนตัวกลับไปมองก่อนจะตกใจสุดชีวิต แต่ก็พยายามตีหน้านิ่งทำไม่รู้ไม่ชี้
“คุณเรียกฉันหรือคะ”
“แล้วคุณชื่ออัณณาหรือเปล่าล่ะ”
“อะ เอ่อ ค่ะ คุณมีธุระอะไรหรือเปล่าคะ”
“หึ ต้องมีธุระอะไรด้วยเหรอถึงจะคุยกับคุณได้”
“เอ่อ คือ..”
“อย่าบอกนะว่าคุณจำผมไม่ได้”
“คุณโปรดไง”
คุณโปรด เสียงหวานของเธอเรียกเขา ทำให้นึกถึงคืนนั้น ที่เสียงหวานๆของเธอร้องครางเป็นชื่อเขาตลอดเวลา
“ก็ยังดี ที่คุณยังจำผมได้”
เขาขยับเข้าใกล้เธอ แล้วจับมือเธอขึ้นมาแล้วยัดกระดาษแผ่นเล็กๆลงในมือของเธอ
“ผมมีเรื่องอยากคุยกับคุณ โทรมานะ”
พูดจบก็เดินไปในทางเดิมที่เธอเดินมา หญิงสาวที่ยังยืนอึ้งก้มมองดูกระดาษแผ่นเล็กๆในมือที่มันยับย่น ในนั้นคือเบอร์โทรและไลน์ส่วนตัวของเขา เธอกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เขาจำเธอได้จริงๆ ด้วย ไม่รู้ว่าเขาต้องการคุยอะไรกับเธอ เห็นเธอเป็นนักข่าวคงกลัวว่าเธอจะปูดเรื่องที่ได้นอนกับเขาคืนนั้นให้เขาต้องเสื่อมเสียชื่อเสียง เลยอยากตกลงกับเธอในเรื่องนี้สินะ เธอไม่ใช่คนบ้านะ ที่จะเอาเรื่องลับๆ ของตัวเองไปป่าวประกาศให้คนอื่นรับรู้ เขากำลังคิดอะไรอยู่ หรือคิดว่าเธอคงอยากให้ใครรู้ว่าได้มีค่ำคืนที่เร่าร้อนกับดาราหนุ่มที่ดังเป็นพลุแตกอย่างเขา บ้าไปแล้ว
เธอเก็บเศษกระดาษนั้นลงในช่องเล็กๆ ของกระเป๋าสะพายข้างใบน้อยของเธอ ถ้าถามว่าเธอจะโทรหาเขาตามที่เขาสั่งหรือเปล่า ขอบอกเลยว่า ไม่ เธอไม่ได้มีความจำเป็นอะไรต้องติดต่อพูดคุยกับเขาอีก และเมื่อเขาไม่เห็นว่าเธออยากจะยุ่งวุ่นวายกับเรื่องของเขา เขาคงหยุดกังวลไปเอง
