บทที่ 25 เมียกู!! กูดูแลเองได้

“ทำไมวะ? ทำไมผู้หญิงต้องเห็นแก่เงิน”

“พี่คงรักเขามากสินะคะ” เสียงพึมพำของพราวฟ้าพูดกับอคินที่ฟุบหลับลงไปแล้ว เธอลงมาทันประโยคที่อคินพูดพอดี ซึ่งจะหมายถึงใครไม่ได้นอกจากรักครั้งเก่าของเขา

ดวงตากลมโตแฝงไปด้วยความเศร้าของพราวฟ้า เธอยืนมองใบหน้าหล่อคมคายของอคินอยู่สักพัก ก่อนที่ตากลมสะดุดเห็นมือของอคิ...