บทที่ 30 พักใจ

“ขอบคุณแม่มากนะคะที่เข้าใจพราว”

“ก็แม่มีลูกสาวแค่คนเดียวนี่” หลังจากที่เสร็จธุระบ้านของพ่อแม่อคิน พราวฟ้าและคุณแม่ของเธอเดินทางมาบ้านของอคินทันที โดยมีแม่บ้านเดินทางมาด้วย เพื่อเก็บของใช้ส่วนตัวของพราวฟ้าออกจากบ้านอคินเท่านั้น

สายตาของผู้เป็นแม่มองแผ่นหลังเล็กของลูกสาว เธอรู้จักลูกสาวของตัวเองดี เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ