บทที่ 37 กูจะไปหาเมีย

“ออกไป!!” เสียงแหลมตะเบ็งไล่อคินให้เดินออกจากห้องเธอ ใบหน้าสวยหงุดหงิด มือเล็กกำแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อหงุดหงิดในความน่ามึนของอคิน

“พราวโกรธพี่เรื่องอะไร บอกพี่หน่อยได้ไหม”

“คุณคงเข้าใจผิด ฉันไม่ได้โกรธคุณ แต่ฉันเกลียดคุณต่างหาก” อคินขบกรามแน่นต้านทานความเจ็บปวดกับคำพูดของพราวฟ้าที่ทิ่มแทงใจ ความเจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ